Naomi’s road to CrossFit Games Masters 2020, deel5: wedstrijden

HealthCreators trainer Naomi heeft zichzelf een doel gesteld: in 2020 wil ze in de V.S. meedoen met de CrossFit Games. In de masters divisie 40+, want die leeftijd heeft ze dan net bereikt. Vier jaar is een forse aanloop, maar haar doel is niet alleen deelname aan de Games, maar vooral ook genieten en leren van het proces ernaartoe.
Op deze site houdt ze regelmatig haar progressie bij en wat ze de afgelopen maanden heeft geleerd.
Deze keer: sterker worden en wedstrijden doen!

Iets langer dan een jaar ben ik nu bezig met mijn doel om in 2020 mee te doen met de CrossFit Games in Amerika... in de categorie Masters 40-44. Ik heb al ontzettend veel successen geboekt. De focus van het eerste jaar was voornamelijk om beter te worden in gewichtheffen. En dat is gelukt! Dankzij alle techniek die ik tijdens de trainingen bij Sanne heb geleerd en consequent trainen in onze eigen studio, ben ik op alle Olympische lifts en powerlifts vooruit gegaan. Regelmatig kan ik weer een persoonlijk record vieren, bijvoorbeeld 2 maanden geleden op powerliften. Eerst even wat uitleggen 1RM is een term die je gebruik om aan te geven dat iets het allerzwaarste gewicht is wat je kunt optillen. 1x en dan is het ook klaar. Powerliften is je 1RM back squat + 1RM bench press + 1RM deadlift bij elkaar opgeteld. Twee jaar geleden haalde ik daarbij: 85+34+96kg = 215kg. Nu: 95+57.5+120kg=272.5kg. Superblij ben ik met bijna 60kg vooruitgang!!! Op die video kan je mijn deadlift zien:

Daarnaast merk ik ook echt progressie in een aantal gymnastics skills: handstand push ups gaan veel beter, gewone push ups ook en ik heb veel voorwerk kunnen doen voor bewegingen als pull ups en muscle ups.

Hou je bij je eigen plan

In het vorige blog kon je zien dat ik van mijn trainer Sanne de tip kreeg om wedstrijden te gaan doen, om te leren hoe dat anders is. Er kan namelijk van alles gebeuren tijdens een wedstrijd: iedereen staat op een waterpas-stukje grond en jij staat net op een scheef stukje met je gewicht. Je 'judge' telt verkeerd: soms in jouw voordeel, maar soms juist in je nadeel... wat is dan een goede reactie?
We waren er in de training al achter gekomen dat wanneer Sanne een keertje verkeerd telt (in mijn ogen), ik mijn concentratie verlies. Ik ga dan letterlijk minder goed presteren. Ik zou dan bijvoorbeeld alle setjes van 10 herhalingen aan een stuk doen (unbroken in CrossFit jargon), maar dat lukt niet omdat ik me loop te irriteren aan de foutieve telling.
Nu zou je kunnen zeggen: terecht, je wordt genaaid. Maar de vraag is of dat de handigste reactie is voor mij... wat kost meer tijd en energie? De bar neersmijten en naar de judge brommen dat ie fout zit (wat hij/zij  dan ook nog maar moet aannemen)? Of 1 herhaling extra maken? En waar ligt de grens, wat als je judge er 10 of meer herhalingen naast zit... in jouw nadeel? Dat soort dingen moet je leren in de praktijk, dat kan je niet simuleren in de training. Wedstrijden gaan doen dus!
Ik kon meteen aan de slag, want in Sanne's box, CrossFit 075, werd een lokale wedstrijd georganiseerd: The Grind. Mijn belangrijkste les die ik hier leerde was: hou je bij je eigen plan. Er was een onderdeel waarbij je zoveel mogelijk rondes moest doen, van AirAssualt bike, farmers carry en een sprintje. Ik had besloten op de fiets rond de 300 watt te gaan, zodat ik het langer vol zou houden. Maar toen ging iedereen als een dolle weg! In de eerste ronde kwam ik letterlijk als laatste van de fiets af... heel even twijfelde ik aan mijn strategie. Maar daarna kreeg de rest het moeilijk, terwijl ik door kon gaan. Op het laatst zat ik nummer 1 zelfs op de hielen...

Zenuwachtig

Daarnaast heb ik me via een online kwalificatie geplaatst voor een wedstrijd op Cyprus, WodWars, in de leeftijdscategorie 35-39 jaar.. Toegegeven: in deze categorie deed nog 1 andere persoon mee... daarom heb ik van te voren de organisatie met vragen bestookt: ik had geen zin om in mijn eentje op een veld te staan, daarvoor doe je niet mee aan wedstrijden! Maar er zouden desnoods verschillende divisies tegelijk starten, dus ik was gerustgesteld.
Wat wel vervelend was, is dat ik in de aanloop naar de WodWars geblesseerd raakte en een dag of 10 niet of nauwelijks kon trainen. Ik had een scheurtje in mijn buikspieren, dan ligt zo'n beetje alles wel stil. Van dat niets doen werd ik ongelooflijk nerveus... en zodra ik van de fysio toestemming kreeg, ging ik harder dan ooit trainen. Ik wilde 150% geven en was teleurgesteld zelfs bij progressie.
Dat was het moment dat Brenda ingreep, ze vond mijn gedrag onuitstaanbaar en zei letterlijk: "Als wedstrijden doen dit in je losmaakt, deze ontevredenheid zelfs als je jezelf verbeterd... dan trek ik nu de stekker uit dat hele CrossFit Games doel". En ze had gelijk. Ik geef 100%, dat weet ik van mezelf: ik loop de kantjes er niet vanaf. Daarbij hoort tevredenheid, dat is wat anders dan achterover leunen! Ik blijf kijken naar hoe ik beter kan worden, ik blijf zoeken naar groei en progressie... maar 100% moet genoeg zijn, ik heb namelijk niet meer. Daarnaast is mijn doel ook die groei tijdens de voorbereiding en genieten van de weg naar mijn uiteindelijke doel. Die twee zijn even belangrijk als het einddoel, misschien zelfs wel belangrijker. Ik veranderde mijn mindset weer naar groeien, progressie en genieten... Op naar Cyprus!

WodWars

De wedtsrijd op Cyprus voelde wel meteen heel officieel, met een 'athletes briefing' in een hotel de avond voor de wedstrijd. Een zaaltje vol atleten, de bekendmaking van de workouts, de WOD's en iemand die de 'movement standards' liet zien. Dat betekent: voordeed hoe je de beweging moest uitvoeren zodat ie goed gerekend zou worden. Hier bleek ook dat de andere deelnemer in mijn categorie niet was komen opdagen: balen! Maar de organisatie strikte een voormalig Britse toproeister en topwielrenster, Athalie Redwood-Brown, die vorig jaar 2e was geworden en nu aanwezig was om haar man aan te moedigen, om mee te doen. Daar was ik heel blij mee, want ik wil me toch meten met mensen uit mijn leeftijdscategorie! Athalie was een super leuke tegenstandster, vol goede raad en aanmoedigingen. Daarnaast, eerlijk is eerlijk, was ze op de meeste onderdelen een behoorlijk maatje te groot voor mij.

Toch draaide ik een geweldige eerste dag: ik presteerde op alle onderdelen beter dan ik zelf had bedacht. Haalde een persoonlijk record met roeien, met snatchen, met thrusters: de druk van de wedstrijd drijft me dan toch voorbij iets... waardoor ik beter presteer.
WOD1: 2 km roeien. Doel: 08:20minuten. Resultaat: 08:11.3minuten!
WOD2&3: 3 minuten om je max thruster te halen (mijn max in training was 57,5 kg)... 1 minuut rust... dan 90 seconden max rep snatch met 40 kilo (terwijl mijn 1 RM, mijn allerzwaarste die ik maar 1x kan... 42,5kilo is). Ik gokte dat ik 3 snatches zou maken.
Resultaat: max thruster 60 kilo (PR!!!!) en 6 (ZES!) snatches. Dik PR!
WOD4: 14-16-10-12 toes to bar - shoulders to overhead (30kg axle bar) - bar facing burpees... time cap: 10 minuten.
Net niet afgekregen! 5 burpees te weinig... Helaas.
Ik weet ook waaraan het lag: in de eerste ronde wilde ik met de snelle dames mee op de toes to bar. Dat heb ik moeten bekopen...
Wat ik tijdens The Grind bij CrossFit 075 dus juist zo goed had gedaan, was nu minder goed gegaan. Les geleerd!

Koud water

Laten we zeggen dat waar dag 1 PR dag was, dag 2 leerdag was. Hartstikke nuttig... maar op het moment zelf niet leuk!
Het begon al dat we geen water hadden in ons huisje door een technische storing. Niet douchen dus! Dat was pas de eerste tegenslag van de dag:
WOD5: Chipper van 15 deadlifts (70kg) - 20 boxjump overs (20") - 25 pull ups - 30 wall balls (6kg op 'mannentarget': 10feet)... en weer terug! Time cap: 8 minuten.
Er was grote verwarring bij de organisatie, de judges en bij ons. Athalie en ik gingen als masters van start met de elites, maar we hadden officieel 2 minuten langer de tijd: 8 minuten ipv 6. Dat werd ook omgeroepen. Maar na 6 minuten werden we toch stilgelegd en van het veld gedirigeerd. Dat was voor mij super frustrerend: ik had een plan en in had de workout ook af gekregen in 8 minuten. Maar niet in 6 minuten! Dat ik het nu niet kon afmaken vond ik onuitstaanbaar. Ik wilde verhaal halen, ik wilde huilen, ik wilde met iets gooien... uiteindelijk heb ik, nadat al deze gevoelens wat gezakt waren, met Brenda bekeken wat ik kan doen om te zorgen dat het niet nog een keer kan gebeuren. Het plan waarmee we kwamen is om voordat de workout begint, belangrijke punten te bespreken met degene die me jureert, mijn judge. Dat kan gewoon bij het kennismaken: "Hallo, ik ben Naomi. Dankjewel dat je me judged. We gaan dit-dit-en-dit doen, toch? Moet ik op de lijn of over de lijn met mijn voet? Is dit diep genoeg voor een squat? Ik heb 8 minuten toch?". Als er onduidelijkheid is, kan mijn judge dat dan even uitzoeken met de hoofdjudge, terwijl ik me focus op de wedstrijd.
WOD6: 10 meter walking lunges (30kg, axle bar), - 10 thrusters (zelfde bar) - 10 atlas 'stone' over shoulder (35 kilo) - 6 bar muscle ups - terug - weer heen - weer terug.
Resultaat: Mijn weakness hier is de muscle ups. Ik hoopte een rondje van 6 te kunnen maken, zodat ik wel heen-en-weer zou kunnen. Bleef helaas op 4 steken... bijna letterlijk: ik zat even in het rek vast tussen de hoge en de lage bar. Wat een grap! Nogmaals: vanaf nu focus op gymnastics!

Finale en wake up call

WOD7, de finale: 2 ronden van 10mtr sled pull met 50kg, 10mtr handstand walk (gelukkig niet unbroken, de video is om te gillen zo grappig!), 15 mtr farmer carry met 100 kg (2×50 in elke hand) & gelijk erachteraan 2 ronden van 100 double unders (touwtje springen met touw twee keer onderlangs met 1x springen) en 5x rope climb 3,5mtr.. Timecap was 10minuten
Hier gebeurde waar ik voor kwam: leren wat te doen in een wedstrijd. Mijn judge telde verkeerd! Ik wist zeker dat ik in de tweede ronde 50 double unders (touwtje springen) had... en mijn judge zei: 36. Ik raakte toch weer een beetje van slag. Sprong een aantal keer mis, ging te snel door naar het touw klimmen en uiteindelijk liepen mijn onderarmen zo vol dat ik de 5e en laatste keer niet in het touw kwam. Zo. Ontzettend. Balen. Ik had echt even 5 minuten nodig om bij te komen....
Maar nu komt de echte grap: we gingen de video nakijken, want Brenda had alles gefilmd. Zij telde ook mee... en raad eens: 36! De judge telde wel goed! Al het gemopper in mijn hoofd dat hij me 14 herhalingen naaide, waardoor ik mijn focus verloor... had ik zelf gecreëerd! En was compleet onnodig. Bam! Dat kwam binnen.
Gelukkig kwam ik mijn judge de volgende dag nog een keer tegen... hoewel ik niet letterlijk op hem had gemopperd, ik heb niet staan schelden of schreeuwen ofzo... voelde het goed om hem nog even de hand te schudden en te bedanken.

Uiteindelijk ben ik 2e geworden, van 2. En daar ben ik nog steeds super trots op! Ik heb mezelf op veel punten verbeterd, heb veel kunnen leren over mijn reacties als het tegen zit en ben ook heel tevreden over de groei die ik daarin heb kunnen boeken.

Lessen en plannen

Al met al kijk ik dus super tevreden terug op de WodWars: veel geleerd, leuke mensen ontmoet. De Nederlandse Marcha van Glaanen Weijgel en de Duitse Brita Fritsch bijvoorbeeld: twee master dames in leeftijdsklasses boven mij die onwaarschijnlijk sterk en goed zijn. Tijdens mijn strijd met de muscle ups stond Marcha ineens onder mijn bar aanwijzingen te roepen... super sportief en fijn. Zij doen veel vaker wedstrijden en zijn dus een mooie bron voor wat leuke wedstrijden zijn om me voor in te schrijven. Want ik ga zeker vaker wedstrijden doen! Doel is: zeker 3 a 4x per jaar... niet vaker, want wedstrijden zijn meestal in het weekend en ik wil de mensen die op zaterdag trainen bij HealthCreators niet om de haverklap moeten verplaatsen. En mijn zaterdag bootcampers niet te vergeten!
Daarnaast wordt 2017 mijn gymnastics jaar. Ik merkte dat ik daar toch te veel liet liggen tijdens de WodWars. Ik kon meekomen tot aan de muscle ups, of tot aan de pull ups... en dan liep ik onoverbrugbare achterstanden op. Ik kan het allemaal wel, maar het moet makkelijker en vooral sneller gaan. Mooi trainingsdoel. Meteen bij thuiskomst het rek in de studio zo aangepast dat ik daar beter op kan oefenen. Daarnaast heb ik Sanne al op de hoogte gesteld. De eerste training vol 'butterfly pull ups' is al een feit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.