Naomi’s Road to CrossFit Games Masters 2020 (deel 3)

HealthCreators hoofdcoach Naomi heeft zichzelf een doel gesteld: in 2020 wil ze in Los Angeles meedoen met de CrossFit Games. In de masters divisie 40+, want die leeftijd heeft ze dan net bereikt. Vier jaar is een forse aanloop, maar haar doel is niet alleen deelname aan de Games, maar vooral ook genieten en leren van het proces ernaartoe. Op deze site houdt ze regelmatig haar progressie bij en wat ze de afgelopen maanden heeft geleerd. Deze keer: de CrossFit Open 2016, hoe staat ze ervoor?

In het eerste kwartaal van het jaar is het altijd tijd voor een internationale wedstrijd CrossFit waaraan iedereen mag meedoen: de CrossFit Open. Naomi openIedere week wordt er, met veel bombarie, op internet een workout gepresenteerd, die dan vervolgens binnen 4 dagen tijd door honderdduizenden mensen wordt gedaan. Dat kan zijn in CrossFit boxen, maar het mag bijvoorbeeld ook thuis in de garage. Wel moet je dan iemand regelen die je jureert en/of een video maken om in te sturen. En dat hele proces herhaalt zich vervolgens 5 weken. De mensen die in de top van hun regio eindigen, gaan dan door voor kwalificatiewedstrijden voor de uiteindelijke CrossFit Games.

De Open biedt een mooie kans voor me om eens te kijken hoe ik ervoor sta. Even voor de duidelijkheid: in de top meedraaien, dat gaat sowieso niet lukken. Dat zijn professionals... dat je goed kan voetballen, wil nog niet zeggen dat je in de Champions League finale kan meedoen. Hetzelfde geldt hier. Behalve dan dat je als CrossFitter 1x per jaar wel in dezelfde competitie meedraait als de absolute top van de sport... wat leuk is.

Omdat de Open toch ook een beetje een wedstrijdelement heeft en de sfeer in een box waarbij tientallen mensen dezelfde workout doen daar altijd aan bijdraagt, was ik super blij dat mijn coach, Sanne Rooijmans, me uitnodigde de workouts in hun box mee te doen. Het waren top vrijdagavonden: enthousiaste mede-sporters, veel aanmoedigingen, er werden zelfs paleo-proof maaltijden verzorgd. Maar uiteindelijk draait het natuurlijk toch om de workouts. Ik ben over het algemeen super tevreden over mijn prestaties. Het was een mooie mix van uitdagingen, grenzen verleggen en leermomenten (ook bekend als teleurstellingen). We hebben besloten mijn scores te gaan vergelijken met de vrouwen van de categorie waarin ik in 2020 wil uitkomen: masters 40+. Ik ga de workouts een voor een af:

16.1: Overhead walking lunges, burpees en chest-to-bar pull ups

De uitdaging in deze workout zat in de chest-to-bar pull ups. Dat is dat je je op moet trekken totdat je borst de bar raakt. Die kan ik niet oefenen in de studio, omdat we geen bar hebben. Die beweging had ik dus nog nooit gemaakt en nu moest ik meteen setjes van 8 maken. Tijdens de warming up even geoefend en ze lukte eigenlijk best wel. Uiteindelijk heb ik  172 punten gehaald, waarmee ik in mijn toekomstige categorie 64e geworden zou zijn in Europa en 842e wereldwijd. Helemaal niet slecht voor een beweging die ik daarvoor nog nooit gemaakt had!

16.2: toes-to-bar, double unders en squat cleans die steeds zwaarder werden

Hierbij waren de toes-to-bar voor mij het lastigste... om daar een goed ritme in te krijgen. Daar was ik relatief veel tijd aan kwijt... ook hier geldt weer: ik heb in de studio (nog!) geen bar tot mijn beschikking en daar hang je aan met toes-to-bar (je hangt aan een bar en moet je voeten ook naar die bar brengen, jezelf dus hangend dubbelvouwen).

Het leuke van deze workout was dat iedere ronde 4 minuten duurde. Haalde je alle herhalingen, dan ging je door naar de volgende ronde die ook weer 4 minuten duurde, waarbij je minder vaak hoefde te squatten, maar waarbij ze wel steeds zwaarder werden. Ik heb de tweede ronde gehaald tot 4 squat cleans: 169 punten. Het gewicht wat op de bar zat was een persoonlijk record, dus ik ben tevreden. Realistisch gezien moet ik ook zeggen dat hier ook werk aan de winkel is: de top van de 40+ dames haalde wel 4 rondjes en dat komt ook doordat ze veel meer gewicht kunnen wegzetten.

Super trots was en ben ik: op mijn doorzettingsvermogen en op die avond ook zeker op de relaxte manier waarop ik omging met de mislukte pogingen.

16.3: power snatches met bar muscle ups

Aaaaaaaaaaaaahhhhhh! Het viel te verwachten, dat er een muscle up in de Open zou zitten. Het is binnen de CrossFit wel een soort van mijlpaal: je eerste muscle up. Het veld valt uiteen in mensen die dat goed kunnen en mensen die dat (nog) niet kunnen. Ik zat in die laatste categorie: weer een beweging die ik nog nooit succesvol had gemaakt en die ik in de studio niet kan oefenen omdat ik (nog steeds!) geen bar heb. Bij een muscle up hang je namelijk aan de bar en moet je in een zwaai naar boven om uiteindelijk met gestrekte armen te leunen op de bar.

In deze workout (en toen ik hem op zondag over probeerde te doen) heb ik super veel geleerd op gebied van mindset, daarover verderop meer. Toch kwam hierbij ook mijn grootste succes uit de Open, want: hij kwam er, die eerste muscle up! Onder luid gejuich en aanmoedigingen. Super trots was en ben ik: op mijn doorzettingsvermogen en op die avond ook zeker op de relaxte manier waarop ik omging met de mislukte pogingen. Daardoor kwam de teller uiteindelijk zelfs op 4 muscle ups te staan (en 2 kapotte handen).

In totaal kwam ik tot 24 punten en dat leverde een 121e plek op in Europa (bij de masters 40+) en 1373e wereldwijd.

16.4: deadlifts, wall balls, roeien en handstand push ups

Hartstikke leuk hoor die muscle ups, maar omdat mijn techniek nog wel te wensen over laat (ik heb een chicken wing 🙂 ), hield ik er wel last aan mijn schouder aan over. Die was de volgende vrijdag nog niet helemaal over en 's avonds stonden er handstand push ups het programma. Gelukkig kon ik nog snel terecht bij fysiotherapeut Remco Hendriks, die mijn schouder weer goed kon zetten. Wel had ik me voorgenomen mezelf heel te houden tijdens de workout, en dus niet als een dolle handstand push ups te gaan maken. Gelukkig zaten die helemaal aan het einde...

Het was een absoluut PR om 55 deadlifts van 70 kilo te maken in 3:19minuten. Ik ging daarbij wel half dood... maar mijn techniek bleef goed.
Verder ben ik trots op de 'pacing', het tempo... normaal ga ik als een mongool uit de startblokken en ren dan op een gegeven moment tegen een muur op. Nu hield ik controle over mijn tempo en mijn ademhaling. Wat daarbij helpt is dat we tegenwoordig het ROMWOD-programma volgen, waarbij ik werk aan mobiliteit maar daar zit ook een heel stuk ademhalingstechniek en mindset bij. Of zoals Brenda altijd vertaalt: "Het is misschien pijnlijk maar dat betekent niet dat je daarop negatief hoeft te reageren. Je kunt het ook gewoon opmerken en doorgaan met de oefening". Dat lukte in 16.4 ook.

Op deze rustige manier kwam ik toch nog tot 14 handstand push ups... wat een 63e plaats zou hebben opgeleverd bij de masters 40+ in Europa.

In Europa zou ik in mijn toekomstige categorie met deze tijd 33e geworden zijn en daarvan kreeg ik toch wel een grote glimlach op mijn gezicht

16.5: thrusters en burpees

Yeaaaaahhhhh! Eindelijk bekend terrein! Deze workout had ik al 2x eerder gedaan: in april 2014 en januari 2015. Of dat nu echt een voordeel was, is te betwijfelen: het is namelijk een hele zware workout. Je doet van beide bewegingen 84 (!) herhalingen, om en om, in dit schema: 21-18-15-12-9-6-3.
Mijn vorige tijden waren 16:35 (2014) en 14:44 (2015).

Samen met Sanne heb ik een game plan ontwikkeld, waarbij het doel was om zoveel mogelijk door te gaan... niet tijdens een set een bar neerleggen om even bij te komen. Dat dat lukte met de set van 21 verbaasde me ontzettend, van schrik ging ik in 18 toch maar opsplitsen. Ik kon het bijna niet geloven dat het nog een keer zou lukken. Bij de burpees heb ik ingestapt en uitgestapt: is minder snel maar wanneer je daardoor door kan gaan, win je uiteindelijk tijd. Dit was ook een les uit 16.1 waar ook burpees over de bar inzaten. Verder had ik 's ochtends bij de presentatie van de workout (waarbij kampioenen Froning, Smith en topper Fraser de workout hadden gedaan) de ademhalingstechniek van Matt Fraser afgekeken (met dank aan Brenda, die het opviel).

Al deze lessen bij elkaar opgeteld leverde een dikke PR op: 13:08! Dik anderhalve minuut sneller dan een jaar geleden... in Europa zou  ik in mijn toekomstige categorie met deze tijd 33e geworden zijn en daarvan kreeg ik toch wel een grote glimlach op mijn gezicht.

Ik wil niet soft of minder fanatiek worden, maar wel positief blijven. Dat wordt een interessante balans om te vinden.

Eindconclusie Open

Ik ben heel tevreden over mijn resultaten, mijn voorbereiding en de hoeveelheid plezier die ik eraan beleefd heb. Dat is tenslotte ook een deel van mijn doel. Ik zou met mijn huidige prestaties bij de vrouwen van 40+ 50e geworden zijn in Europa en 663e wereldwijd. Natuurlijk rammelt deze redenatie aan alle kanten, want ik ben nog geen 40... maar het is wel een leuke nulmeting.

Ook vind ik het super leuk om nieuwe technieken te leren van Sanne en mijn grenzen te verleggen met het gewichtheffen.

Als ik het einddoel, de Games in 2020 wil halen, moet mijn gewichtheffen wel echt verbeteren. Ik moet sterker en technischer worden, maar daarvoor ben ik bij Sanne aan het goede adres. Ook mijn gymnastics moeten beter: ik moet een bar in de studio, zodat ik 'thuis' ook kan trainen op bewegingen als muscle ups en chest-to-bars. Goede vriend en handige kerel Hannes is al langs geweest om te kijken hoe we een 'rig' (een rek wat je gebruikt voor gewichtheffen en gymnastics) kunnen plaatsen in de studio. Profiteren alle mensen die bij HealthCreators trainen straks mooi mee van mijn doel.
Vergelijking

Sterk begint in je hoofd

Naast alle sportieve onderdelen waar ik aan ga werken, ben ik erachter gekomen dat ik mentaal ook zal moeten groeien om beter te presteren. Voorbeelden daarvan: ik zal wat strategischer moeten leren denken. Wat zijn mijn capaciteiten en hoe zet ik die het beste in in de workout die net is aangekondigd? Het is bijna schaken.
En ik moet mezelf niet in de weg gaan zitten. Mijn grootste leermoment daarbij kwam dit keer op de zondag na 16.3, waarbij ik mijn eerste muscle up gemaakt had. Mijn idee was: ik doe hem opnieuw... ik kan nu muscle ups, ik kan die score makkelijk verbeteren. En toen lukte het voor geen meter! Dat kwam niet doordat ik ineens minder sterk ben, maar voornamelijk omdat ik mezelf enorm op mijn kop ging geven bij iedere mislukte poging. Ik liep te schreeuwen en te huilen en daardoor lukte het steeds minder.

Het grote verschil was echt dat ik op vrijdag blij was met iedere herhaling die lukte en heel relaxt bleef, mijn tijd nam en er lol in had. Op zondag was ik juist heel negatief tegenover mezelf en wat ik kon. Het verschil was te merken in mijn prestatie en vooral in de lol die ik had. Op zondag had ik namelijk helemaal geen lol.

Ik heb hier nog lang over gepraat met Brenda en ook advies gevraagd aan Sanne. De voorlopige conclusie is dat ik hieraan moet werken. De truc die ik wil gaan gebruiken is even uitzoomen. Kijken naar wat ik wil uitdragen als atleet: voor mezelf maar ook voor de mensen die eventueel op een tribune zitten te kijken. Een van de mooie dingen van CrossFit is de sportiviteit op het veld, dat is wat ik wil. Niet alleen richting mijn mede-atleten, maar ook richting mezelf. Zolang ik weet dat ik 100% geef en mijn beste prestatie van dat moment geef, wil ik tevreden zijn. Ook als het niet lukt. Ik wil niet soft of minder fanatiek worden, maar wel positief blijven. Dat wordt een interessante balans om te vinden.

Daarnaast wil ik leren mezelf te focussen op mezelf, dus niet op de klok of op andere deelnemers. Gaan voor mijn beste prestatie van de dag. Dit interview met de huidige 'Fittest woman on earth' Katrin Davidsdottir is daarvoor een extra inspiratie geweest. Zij heeft ongeveer dezelfde uitdaging inmiddels succesvol doorlopen.

Vooruitblik

Met de Open achter de rug zit het CrossFit-competitieseizoen voor mij er alweer op. Terug naar de training dus. Ik wil het komende jaar vooral focussen op gewichtheffen en gymnastics. Daar is voor mij de meeste winst te behalen. Verder staan er in twee niet CrossFit gerelateerde evenementen op stapel: 2 obstacle runs met mijn Bootcamp-groepen. Daar heb ik onwijs veel zin in ! Viertien kilometer StrongVikingRun Hills editie 21 mei en 10 kilometer tijdens de eerste editie van de Scheveningse MudMasters op 25 juni. (Aanmoediging is altijd welkom).

Daarnaast wil ik inspiratie op blijven doen en werken aan mijn mindset. Dit jaar kunnen we niet naar Los Angeles voor de CrossFit Games, dat is echt te duur, maar we gaan wel naar de CrossFit Meridian Regionals, waarbij de beste atleten van Europa en Afrika in actie komen. Een daarvan is mijn coach en inspiratiebron sinds de Lowlands Throwdown 2013 waar ik destijds laatste werd en zij won; Sanne Rooijmans (joehoe!!!) en Carmen Bosman (komt uit voor Afrika). Maar ook andere grote namen bij de dames zoals Samatha Briggs, Sara Sigmundsdottir, Annie Thorisdottir, Kirstin Holte, Erla Helgadottir, en bij de heren Karl Gudmundsson, Jonne Koski. Dus het zal een spannend en uitbundig weekend worden waar we genoeg aan te moedigen hebben!

Meer over Naomi

Newsletter

Download ons gratis E-boek: Get Things Done, het HealthCreators process voor Training, Mindset & Nutrition

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.