Druk-druk-druk is een kwestie van bandbreedte

Wanneer wij uitleggen dat onze gezonde voedingsprogramma's wel wat meer voorbereiding en tijd kosten dan een broodje bij de pomp halen, dan verzuchten mensen vaak: "Ja, daar heb ik het wel een beetje te druk voor, mischien...".
Wij snappen dat het zo voelt... maar het is niet waar. Dat durf ik te zeggen zonder jouw specifieke context te kennen. Zelf je eten koken na het werk, kan een fantastische tool zijn om juist het werk ook echt af te sluiten. Waardoor je je minder druk voelt!
Zoals de Britse psycholoog en druk-druk-druk-expert Tony Crabbe zegt: "Tijd is het verkeerde ding om obsessief op te letten. Waar we volgens mij obsessief op moeten letten in de kwaliteit van onze aandacht. De hoeveelheid aandacht die we schenken aan de mensen en dingen die belangrijk zijn voor ons. Ik denk dat onze obsessieve focus op tijd en time management het probleem van druk zijn alleen maar erger maakt".
Kortom: we hebben niet te weinig tijd, we maken te weinig keuzes!

 

In onze drukke samenleving is het heel gemakkelijk om je handen in de lucht te gooien en te zeggen: "Ik heb gewoon niet genoeg tijd, er zitten niet genoeg uren in de dag. Ik heb deze verantwoordelijke baan, de kinderen moeten naar zwemles, de kat moet naar de dierenarts... ik red het niet".
Het lijkt er een beetje op alsof we op zoek zijn naar de bevestiging dat we geen keuze hebben.... en aan de andere kant nemen we er steeds meer verantwoordelijkheden bij: de kinderen gaan ook nog op judo en tennis, het gezin neemt een hond en die moet uitgelaten worden, je wordt op vrijwillige basis penningmeester van een club...
Het resultaat is dat we compleet overweldigd worden door alle dingen die gedaan moeten worden op een dag. We gaan ons leven leven met 1 oog op de klok en 10 alarmen in onze telefoon.
Dat is precies de denkfout die we maken, zegt Tony Crabbe: "Wat er gebeurt wanneer we heel erg focussen op tijd, is dat we meer dingen in onze tijd gaan proppen. We verdelen onze beschikbare tijd in steeds kleinere porties. Dat leidt tot een hele nare psychologische staat om in te verkeren: psychic entropy".

Flow

Psychic entropy is het tegenovergestelde van flow. Flow is een prettige staat om in te verkeren, waarin je helemaal opgaat in wat je aan het doen bent, tot nieuwe creatieve ideeën komt, de tijd vergeet. Psychic entropy is precies het tegenovergestelde daarvan. Terwijl je een ding aan het doen bent, heb je je oog al op alle andere taken die je nog moet doen, nauwelijks focus of creativiteit.  Crabbe legt uit: "We weten dat als je iemand bewuster maakt van tijd, dat hun creativiteit afneemt. Net als je vermogen om complexe problemen op te lossen. Het is de tijdsdruk die dat doet... niet het gebrek aan tijd!".
Bij een hele lange to do list reageren veel mensen als een konijn in de koplampen van een auto: ze doen niets meer. Ze gaan eindeloos uitstellen of vluchten in een spelletje Candy Crush. Daarnaast gebeurt er nog iets in ons brein. Het is een soort stress reactie, heel specifiek gericht op situaties waarin er een tekort is aan iets: schaarste. Daar hebben we een evolutionair programma voor ontwikkeld. Of het nu gaat om eten, drinken, warmte, geld of tijd... we reageren op een soortgelijke manier: we vernauwen onze focus tot het oplossen van alleen dat probleem.
Dieren met heel veel dorst, die echt dood gaan als ze nu niet drinken... verliezen hun angst voor de krokodillen in het water. Die angst helpt niet meer om ze veilig te houden, de dorst is een groter probleem dan de krokodil. Dus als je net als ik weleens verbaasd kijkt naar natuurdocu's waarin beesten gaan drinken in een klein meertje vol krokodillen: hun schaarste-mindset heeft hen ertoe gedreven. Die zelfde mindset, laten wij los op tijd. die we tot op de minuut gaan managen en vol proppen.
Onderzoekers noemen het de bandbreedte in je hersenen.

Zelfs gezonde keuzes maken qua eten lukt veel minder goed als je hersenen 'druk bezig' zijn. Bijvoorbeeld bezig zijn met de tijd in de gaten houden!

Aan de Princeton University is er onderzoek gedaan naar hoe mensen omgaan met schaarste aan geld: financiële stress dus, schulden. Wat bleek: daarvan ga je je dommer  gedragen, je gaat fouten maken. Mensen die moesten nadenken hoe ze bijvoorbeeld een dure auto zouden kunnen aflossen, waren veel minder goed in het tegelijk oplossen van puzzels. Omdat al je gepieker over geld, schulden, deurwaarders een groot deel van de bandbreedte in je hoofd bezet houdt. Het is volgens de onderzoekers van Princeton vooral ons werkgeheugen dat op dat soort momenten tekort schiet. Probeer maar eens een uur lang een getal van 8 cijfers te onthouden (26717462) en ondertussen je mail te beantwoorden. Je zult zien dat dat veel minder goed gaat... zelfde geldt voor kruiswoordpuzzels, zelfs gezonde keuzes maken qua eten lukt veel minder goed als je brein 'druk bezig' is. Bijvoorbeeld bezig met de tijd in de gaten houden!

Schaarste-val

Continue bezig zijn met hoe laat je waar moet zijn, wat nog gedaan moet worden, wat super urgent af moet, wat je absoluut niet moet vergeten... knaagt aan de bandbreedte die je hebt om diezelfde dingen goed en snel te doen. Dat heet de schaarste-val of scarcity trap.
Zie de vicieuze cirkel ontstaan: doordat je gelooft dat je te weinig tijd hebt, jezelf overtuigt dat je druk bent en dat je je tijd moet managen, moet multitasken... daardoor duurt alles langer en krijg je minder gedaan. Omdat je aan het nadenken bent hoe meer meer gedaan krijgt, ben je dus minder snel met de taak die je nu doet en de taak die je hierna wil doen. Dit is het moment waarop je jezelf compleet overweldigd voelt door alle dingen op je to do list en je jezelf ook nog hoort zeggen tegen iemand: "Ik maak wel tijd". Dat levert stress op... en nog meer het gevoel van schaarste aan tijd. Hoe ironisch wil je het hebben?

De eerste groep herkauwers, die graag op de UIT-knop zouden willen drukken, maar waarbij dat niet lukt... dat zijn de mensen die qua gezondheid het meeste lijden onder de werkstress: hoge bloeddruk, hoog cortisol, slaapproblemen, enzovoorts.

Overal druk

En als druk zijn nu een ding was wat zich in bepaalde delen van je leven zich afspeelt, dan kon je nog de deur achter je dicht trekken en zeggen: ik zie morgen wel weer verder. Maar thuis is het ongeveer net zo druk! Plus: de email van werk volgt je gewoon, want komt binnen op je telefoon. Zelfs op vakantie. Maar laten we nu niet de gadgets als smartphones de schuld ervan geven: wij zijn degenen die bepalen of de mail binnenkomt, dat is jouw beslissing.
Aan de Universiteit van Surrey is onderzoek gedaan naar hoe mensen met een drukke baan (onderwijzers)  dat wel/niet loslaten als klaar zijn met werken. Het draait er vooral om hoe snel mensen de mentale deur van het werk achter zich dicht kunnen trekken. Sommigen doen dat heel makkelijk, anderen doen daar een hele tijd over... en sommigen gaan wel weg van kantoor, maar blijven mentaal 24/7 beschikbaar en bezig voor hun werk. In het onderzoek worden de mensen die het werk en de werkstress niet kunnen loslaten, herkauwers genoemd.
De eerste groep herkauwers komt thuis, denkt aan werk en raakt gefrustreerd en gestrest omdat ze zichzelf niet los kunnen weken van hun baan.
De tweede groep herkauwers komt ook thuis en denkt aan het werk, maar ze herinneren zich iets leuks van de dag of iets wat ze een interessant probleem vinden wat ze willen oplossen.  Zij ervaren niet de frustratie en stress die de eerste groep heeft.
De derde groep... is inmiddels helemaal passief geworden in hun baan, zijn gedesinteresseerd in hun werk en zijn, hoewel ze er lijfelijk waren, eigenlijk nooit op hun werk geweest. Ze zijn nooit AAN gegaan, dus hoeven ook niet uit. Dit is een heel andere vorm van stress,  de freeze-reactie, die in dit blog verder niet aan de orde zal komen.
De eerste groep herkauwers, die graag op de UIT-knop zouden willen drukken, maar waarbij dat niet lukt... dat zijn de mensen die qua gezondheid het meeste lijden onder de werkstress: hoge bloeddruk, hoog cortisol, slaapproblemen, enzovoorts.

Multitasken is eigenlijk een mooi woord voor er met je aandacht niet bij zijn.

Cliffhangers

Aan het einde van een aflevering van een serie op TV, zit vaak een cliffhanger: Worden de gekidnapte kinderen gevonden? Gaan Ludo en Janine scheiden? Ontsnappen de gevangenen uit het overstroomde Rotterdam? Waarom doen de makers dat...? Omdat we veel beter zijn in het onthouden van taken die nog niet af zijn, dan in het onthouden van taken die klaar zijn. Zo'n cliffhanger helpt de kijker te onthouden om de volgende keer weer te kijken. Dat is goed voor de kijkcijfers. Daarom.
Dat heet het Zeigarnik effect (naar de Russische psychologe die het ontdekte): obers in een restaurant wisten nog moeiteloos complexe bestellingen op te noemen die ze nog weg moesten brengen, maar als de drankjes op tafel staan, weten ze even later niet meer wat de bestelling was. Handig... als je werkt als ober. Maar ik weet uit eigen ervaring dat ik stress ervaar wanneer ik een heleboel onafgemaakte taken heb op mijn to do list. Ik loop de hele dag die lijst te herhalen: "oh ja, dat moet ik nog doen... en niet vergeten die-en-die nog te mailen". Dodelijk vermoeiend.
Het zijn dus niet alleen de projecten waar we nog aan moeten gaan beginnen die onze bandbreedte in ons hoofd opslorpen... het zijn ook nog alle dingen die we af moeten maken. Andere taken gaan er ook onder leiden: als je zit te appen achter het stuur, ben je een veel minder goede chauffeur (ja, ook jij!). Wanneer je lijstjes in je hoofd bijhoudt wat je nog moet doen en wat je nog moet afmaken... gebeurt hetzelfde. 

Multitasken is een leugen

Je bent aan het multitasken... en multitasken is eigenlijk een mooi woord voor er met je aandacht niet bij zijn.
Multitasken, of je nu een man bent of een vrouw, is een leugen.
Je denkt tijd te besparen maar naar schatting doe je 40% langer over je werk als je multitaskt. Dat is ruim 3 uur per werkdag die je verliest! Daarnaast wordt je minder intelligent: als je het IQ hebt van iemand met een MBA van Harvard, dan duikelt dat tijdens multitasken naar het IQ van een kind van 8. Twee dingen tegelijk doen... wordt je dom van!
Omdat je die 3 uur tijd verliest door multitasken, krijg je je werk niet af... en dan neem je het in de vorm van het Zeigarnik effect mee naar huis, waardoor je de UIT-knop niet kan vinden.
Het advies is dus ook: werk aan 1 ding tegelijk en Maak. Het. AF. Daarvan wordt de kans groter dat je 's avonds thuis de UIT-knop beter kan vinden.

Time management

Waar komt die drang om toch te multitasken dan vandaan? Vaak uit de overtuiging dat we zo juist onze tijd efficiënt gebruiken. Wat niet waar is.
De oplossing druist enorm tegen onze intuïtie in: we moeten juist meer cyclisch gaan werken, met ritme... en gewoontes.
Maak clusters van taken die je regelmatig uitvoert. Bijvoorbeeld je mail en voicemail bekijken/beluisteren en beantwoorden. Doe dat niet tussen de bedrijven door, maar juist in een blok. Zet je daarnaast notificaties uit. Je mist niets, want je komt het tegen in het volgende cluster. Maak een autoresponder die mensen informeert wanneer je je email checkt, zodat ze weten dat ze niet meteen antwoord krijgen. Bij HealthCreators doen we dat al maanden. Veel mensen vinden het wel een tikkie irritant dat we soms moeilijk te pakken te krijgen zijn... maar de mensen met wie we werken, verdienen onze 100% aandacht... vinden wij. Daar kiezen we ook voor.
Bijkomend voordeel: van gefocust werken aan 1 taak is veel minder vermoeiend dan de hele tijd heen en weer schakelen. Het is voor onseen gewoonteverandering geweest die niet van de ene op de andere dag goed ging... maar wel steeds beter.

Plan een afspraak met jezelf

's Ochtends opstaan, je mail laten voor wat het is (omdat het vol afleiding zit) en meteen 3 uur gefocust aan het werk... dat is efficiënt tijd gebruiken. Maar nu het volgende voorbeeld, is dat ook efficiënt?
Je bent 10 minuten te vroeg voor een vergadering... en dus check je nog even je mailbox. Hoe vaak heb je dat gedaan in de naam van efficiëntie? Want het is het niet! Als er iets onverwachts in je mailbox zit, en dat hoeft niet iets naars te zijn, dan ben je de hele vergadering afgeleid. En je kwam om te vergaderen, niet om je mail te checken... Hetzelfde gebeurt met het verleidelijke email checken voor het slapen gaan... voor je het weet, lig je wakker.
Wij managen onze tijd vaak zoals arme mensen hun geld managen. Ze proberen zoveel mogelijk uit hun budget te halen, maar zetten niets opzij voor onvoorziene uitgaven. Als dan de wasmachine kapot gaat... dan is er geen 'bandbreedte' om de klap op te vangen. Dat gebeurt ook als je je hele dag vol plant met afspraken en verplichtingen: de boel loopt in het honderd als er 1 ding misgaat. Een lekke band. Een ziek kind. Een vergadering die uitloopt.
Plan in je dag 2 blokken van 30 minuten die je bewust leeg laat (als je jezelf echt super druk vind, plan dan 2x 15 minuten). Dat is je tijdspaarrekening.
Deze truc heet: meeting with self. Zet 'm in je agenda, onder 'bezet', zodat ook andere mensen weten dat je bezig bent. Je kan ook gewoon zeggen dat je een afspraak hebt van een half uur. Je kan ervoor kiezen om er niet bij te zeggen dat die afspraak met jezelf is. In die tijd werk je aan alle dingen die je eerder die dag niet af hebt gekregen. Zodat het af is als je naar huis gaat.

Meer doen, minder doen

Het gaat er niet om dat je meer of juist minder gaat doen op een dag... Wat het doel is van deze strategieën is dat je minder stress (en zelfs angst) ervaart over hoe druk je bent. Want wat is beter: meer vrije tijd waarin je bandbreedte in je hoofd compleet bezet is door gedachten en zorgen over je werk en hoe druk je bent... of minder vrije tijd, waarin je wel echt vrij bent. Ook in je hoofd! Dus:

  • Single-task!
  •  Plan afspraken met jezelf!
  • Maak liever 1 ding af, dan 2 dingen half af.
  • Stop alle drukte-craziness in een paar blokken op 1 dag

Minder druk... en dan?

Het advies van Mark Cropley van Surrey University, die het onderzoek naar onderwijzers deed en de schrijver is van het boek The Off Switch: "Plof niet in je vrije tijd mindless voor de TV neer. Je hersenen gaan dan vaak nadenken over... iets recents... zeg werk... zo kom je op het idee om toch even mail te checken". BAM: je zit weer in de rat race, je druk zelf weer op de AAN-knop.
Wat beter werkt, is een ritueel, een gewoonte om de dag af te sluiten. Maak je werk af (bepaald van te voren wat af is voor die dag). Ruim daarna bijvoorbeeld je bureau op. Was je koffiekopje af. Allerlei dingen die het signaal afgeven dat het werk klaar is voor de dag. Berg alles wat met werk te maken heeft thuis ook op. Zet de notificatie van je werkmail uit.
Uit het onderzoek van Cropley bleek dat mensen die bij thuiskomst van hun werk, eten gingen koken... dat die veel beter waren om het werk ook echt 'uit' te laten. Omdat je hersenen zich gaan focussen op een taak die voor de meeste mensen niets met werk te maken heeft (behalve voor chefkoks). Mensen die een magnetronmaaltijd opwarmen hebben aantoonbaar meer problemen om het werk achter zich te laten.
Zo kom ik vanzelf weer terug naar ons voedingsadvies, waarin je dus vaak je eigen gezonde maaltijden klaar maakt. Dat werkt dus super goed, op meerder vlakken... en juist om die drukke mindset waardoor je denkt dat je geen tijd hebt om zelf eten te maken... om die te doorbreken.

Dit is het derde deel in een serie over druk zijn. Een link naar de vorige delen staat in de rechterkolom naast dit blog. Het volgende deel zal gaan over verslaafd zijn aan druk zijn.

Stuur ons een bericht

[wcp_contactform id="wcpform_okw4qx4s1"]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.