Katrin en Jon: “Ik wil met gemak de boodschappen de trap op tillen”

Expat-echtpaar Katrin (41) en Jon (42) trainen een keer in de week samen bij Health Get Things Done. Dat begon met een ontmoeting in een groen plastic tasje. Daarin kwam Katrin Naomi voor het eerst tegen. Ze had net een t-shirt gekocht bij Meevers sport en in het tasje zat een flyer van Health Get Things Done. Dat vond ze slim ondernemerschap en haar interesse was gewekt. Inmiddels traint ze al bijna een jaar wekelijks bij Naomi. Sinds een paar maanden komt Jon mee en dat is geen overbodige luxe: Jon moet regelmatig gaan liggen tijdens de training omdat hij nog niet fit genoeg is om zijn vrouw bij te houden. Het inspireerde hem zelfs tot een gedicht!

Waarom zijn jullie begonnen bij Health Get Things Done?
Katrin: Ik had een hele pijnlijke blessure aan mijn rug. Een rib zat niet goed, was ontwricht. Ik moest iedere maand naar een chiropractor om hem goed te laten zetten. Ik werk in de IT, na een dag achter het bureau verging ik van de pijn. Ik kon niet meer op reis, een laptop dragen was al te zwaar voor me. Jon stelde voor om oefeningen te gaan doen, om het sterker te maken. Ik moest dus iets gaan doen wat ik vreselijk vind: sporten. Eerst heb ik een jaar lang pilates geprobeerd: met een vaste instructeur op een vast uur. Dat hield ik vol omdat ik een afspraak had, iemand wachtte op me. Want als het aan mij lag, ging ik nooit. Omdat ik die pilates echt niet leuk vond en ook het resultaat minimaal was, besloot ik personal training te proberen. Want ik was er wel achter dat ik iemand nodig had die op me wachtte, als stok achter de deur. Zo kwam ik bij Naomi terecht, via dat foldertje bij de sportzaak.
Jon: In het begin kwam ze thuis en dan vond ze dat Naomi haar veel te moeilijke dingen liet doen. En wanneer Katrin een oefening onder de knie had, kwam er een beweging bij. Indraaien bijvoorbeeld. Katrin houdt van simpel.
Katrin: Op een dag moest ik gewoon huilen zo moeilijk als ik het vond. Ik had mijn energie nodig voor mijn werk, dat moeilijke sporten kon ik er niet bijhebben. Naomi en ik hebben toen samen een nieuw plan gemaakt, waarna het beter ging. En het onmogelijk gebeurde: ik begon het zelfs leuk te vinden.
Jon: Ik ben een paar maanden geleden voor het eerst meegekomen. Tot mijn 20ste deed ik veel sport: fietsen, zwemmen, krachttraining. Toen ik ging werken, kwam de klad erin. Ik kreeg een beetje een buikje. Wanneer mijn broek te strak ging zitten, trainde ik weer even. Als de broek weer paste, dan stopte ik weer. Een soort jojo. Nu was het een beetje uit de hand gelopen, ik had te lang niets gedaan. Ik was moe, ik kwam de trap zowat niet meer op. Ik wil geen zwakke oude man worden, ik wil fit oud worden.
expat trainen zelfvertrouwenKatrin: Hij is net als ik. Jon loves the sofa and hates sports.
Jon: Daarom ben ik meegegaan met Katrin. De eerste keer moest Naomi bijna de ambulance bellen. Ik heb een super lage bloeddruk, maar ging toch helemaal los op de fittest. Ik ging te ver. Ik viel bijna flauw, moest gaan liggen met mijn voeten omhoog, lag te happen naar adem. Hierdoor zag ik ook wel in dat er echt iets moest gebeuren.

Wat zijn je doelen? Wat vind je zelf het leukste wat je tot nu toe hebt bereikt?
Jon: Ik hoef geen hardloopwedstrijden te doen ofzo. We willen allebei fit worden zodat we alles in het gewone leven met gemak aan te kunnen. Ik wil niet meer kreunen als ik opsta, met de boodschappen de trap oplopen zonder kapot te gaan. Een tweede doel is dat ik met zelfvertrouwen in zwembroek het strand op kan, met trots misschien wel. Op zijn minst zonder dat ik er twee keer over na hoef te denken.
Katrin: Ik loop ook hard, bijna iedere dag een half uur. Dat doe ik om een beetje af te vallen. Sinds we allebei voorbij de 40 zijn merken we wel dat het moeilijker is om de kilo’s eraf te houden. Toch is dat niet mijn voornaamste reden om te sporten. Ik wil gewoon mijn werk kunnen doen zonder pijn. Ik wil energie hebben voor mijn werk, de dingen kunnen doen die erbij horen. Dus ook gewoon een dag op pad zijn met zware spullen. Dat bereik ik door met Naomi te trainen.
Jon: En we willen dat je botten gewoon goed bij elkaar gehouden worden. Geen ontwrichte ribben meer.

Wat vind je het leukste om te doen qua training? Bij welke oefening denk je “Oh, nee he!”?
Katrin: Er zijn wel een aantal oefeningen die ik leuk vind, de rocker bijvoorbeeld. Die doe ik als Naomi bezig is met Jon, als hij weer eens naar adem ligt te happen. Ik vind boksen niet zo leuk: ik ben niet zo agressief en ik hoef bijna nooit frustratie af te reageren. Al is het wel leuker geworden om samen met Jon te doen.

Jon: Ik vind boksen juist wel leuk, vooral het kickboksen. Lekker trappen tegen die paal die ze heeft. Ik vind sporten het leukst als het niet op fitness-oefeningen lijkt. Ik wordexpat trainen zelfvertrouwengeïnspireerd door Rocky-films. Hij wordt fit door een stapel hout te hakken en vervolgens wint hij van de Rus met alle hi-tech spullen. Dat is leuk!
Katrin: Ik haat het ook als ik juiste techniek moet gebruiken omdat het dan pijn doet. Als ik een oefening op mijn manier mag doen, doet het geen pijn. Jammer genoeg werkt het dan ook wel minder, hahaha.

Wat doe je nu anders dan ervoor? Wat is de belangrijkste les die je van Naomi hebt geleerd?
Jon:
Dat ik moet eten voor de training. Ze is het sowieso niet eens met mijn eetpatroon. Ik eet vaak niets: ik ontbijt vaak niet en lunch sla ik ook vaak over. Dat is een patroon dat ontstaan is in mijn studententijd en door werk. Wanneer ik nu binnen kom wil ze vaak als eerste weten of ik iets gegeten heb. Natuurlijk ook om dat half flauwvallen te voorkomen. Ik heb ook gemerkt dat als ik iets gegeten heb, ik de training wel volhoud. Al ben ik nog niet zo ver dat ik op niet-trainingsdagen ook mijn eten heb aangepast. Wel ben ik gestopt met roken. Ik rookte van die kleine sigaartjes, over mijn longen… ik had er wel 3 of 4 opgestoken nog voordat ik op kantoor was. Naomi heeft me echt onder druk gezet daarmee te stoppen. Nu, een paar weken later, merk nog niet heel veel verschil in longinhoud maar mijn reuk komt terug.

Vertel eens een leuk trainingsverhaal….
Katrin: Tijdens mijn eerste sessie bij Naomi hield ik de oefeningen nauwelijks vol. Bij de plank begon ik al snel te wankelen. En dan roept Naomi op dezelfde toon die ze gebruikt om iets uit te leggen:You don’t need to wobble that much! Ik vond het wel zwaar hoor in het begin, maar nu ben ik sterker. Ik loop niet meer te ‘wobbelen’ door de studio.
Jon: Ik ben geen groot dichter, maar op een dag was ik ineens geinspireerd. Ik zat op de WC nota bene! Ineens bedacht ik een gedichtje over trainen met Naomi:

There is nothing more cute
Than the look in her eye

When she knows what she’s doing

Is making you cryexpat trainen zelfvertrouwen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.