Hoe wij 2020 aanvliegen: #genieten, #corrigeren en #oogsten

Allereerst: de allerbeste wensen voor 2020, dat je gezond en gelukkig mag zijn, worden en/of blijven en dat er veel ruimte voor groei is.
Wij zijn niet hele grote fans van goede voornemens, toch hebben wij een weekje Friesland wel besteed aan reflecteren op waar we zijn en waar we naartoe willen. 2019 was voor ons HealthCreators een uitdagend jaar en hoe dat ons beïnvloed heeft, zien we eigenlijk pas echt goed in de achteruitkijkspiegel. Op basis daarvan hebben we waardes gekozen die we leidend willen laten zijn vanaf nu, te beginnen met in 2020. Bijna een goed voornemen, dus… We delen graag ons proces met je!

Uitdagend. Misschien is dat het beste woord voor ons om 2019 te omschrijven. Niet eens zo zeer op het werk, bij HealthCreators… maar privé veranderde er een heleboel voor ons. Waar we achter kwamen is dat Naomi dit soort grote veranderingen anders doorloopt dan ik (Brenda). We delen een einddoel, maar handelen met andere subdoelen, in een ander tempo met andere achterliggende waardes. En dat bots dus ook nog eens. Terwijl we er middenin zaten, was 2019 regelmatig eigenlijk redelijk vaak frustrerend en niet leuk. Gelukkig zien we ook dat we van daaruit fantastisch kunnen leren en groeien en dat oogsten willen we volop gaan doen in 2020.

Huis en hond

Wat veranderde er dan allemaal. Nou, eigenlijk maar 2 dingen: we kregen gezinsuitbreiding in de vorm van Decaf, onze Spaanse waterhond pup. En begin mei stuurde ik Naomi een Appje waar ze (naar later bleek) al jaren op zat te wachten: zullen we op zoek gaan naar ander huis? Eindelijk kon ze haar Funda-skills gebruiken!

Het zijn maar 2 dingen en het zijn allebei positieve stappen: het begin van een nieuwe fase. Tegelijkertijd zijn het ook dingen die je leven op z’n kop zetten.
Verhuizen is al een van de grootste stressoren in je leven. De huidige huizenmarkt in Den Haag maakt van zowel het kopen als het verkopen van je huis een proces wat gespeeld wordt met het mes op tafel en een reserve mes tussen je tanden. Af-en-toe voelde het daarnaast alsof er nog een derde mes was, wat op je keel werd gezet wanneer je echt geïnteresseerd raakte in een huis. Te herkennen aan het terloopse: “We hebben al 4 biedingen boven de vraagprijs”, wanneer je 5 minuten binnen bent en glimlacht naar de makelaar. Met meteen erachteraan: “Je eventuele bod moet morgen binnen zijn”, voordat ze de deur gaat opendoen voor de volgende gegadigde.

Decaf

Daarnaast waren we al een tijdje bezig om ons gezin uit te breiden met een hondje. We wisten al welk ras we wilden en waarom. We waren al bij een fokker langs geweest en op een ontmoetingsdag voor eigenaren van Spaanse waterhonden geweest. Meestal stap je in het puppyproces wanneer de moederhond zwanger is en groei je mee. Ook krijg je de pup pas als ze 8 weken is, dus je hebt maanden om je voor te bereiden… Bij ons ging dat natuurlijk anders. We kregen een bericht van een fokker waarbij we eerder net te laat waren. Iemand wilde de voor haar geserveerde puppy toch niet. Of wij nog op zoek waren. Decaf was toen al ruim 3 weken. We gingen kijken, wetende dat je natuurlijk verkocht bent als je zo’n bolletje wol in je armen hebt. Dat gebeurde ook. En 3,5 week later… hadden we een pup in huis. In die 3,5 week moesten we alles regelen en lezen en leren, waar je normaal 4 maanden voor hebt. Ik durf te zeggen dat we het heel goed hebben gedaan… maar ook dat we de impact op ons normale leven schromelijk onderschat hebben!

Gewoonte-hoeksteen valt weg

Het eerste wat je leert wanneer je een puppy van 8 weken in huis hebt, is dat je vaak, heel vaak, moet aanbieden dat ze buiten kan plassen. Want ophouden kan ze nog niet. En dus, gingen wij iedere 90minuten-2uur met Decaf naar buiten. Ook ‘s nachts… en dat hebben we best weken lang volgehouden.
Daarmee was een belangrijke hoeksteen van onze gezonde gewoontes weg: slaap. Van de gebroken nachten waren we moe, heel moe.
Daarbovenop zorgde de huizenjacht voor veel stress. Naomi wilde snel een move maken. Ik was me superbewust van het feit dat dit een beslissing was die over honderduizenden euro’s ging. (Niet dat Naoom dat niet wist, maar ik was me er echt hyperbewust van). Ik wilde tijd om na te denken, maar daar werd Naomi ongeduldig van en de Haagse huizenmarkt denderde ook gewoon door, zonder rekening te houden met mijn wens voor bedenktijd.
Met andere woorden: stress!

Slaap en stress, of andersom

De tools die we hebben en toepassen voor stressmanagement, leken niet te werken. De situatie kende zoveel elementen die buiten onze controle zijn, dat het voelde alsof we geleefd werden.
Misschien was het het slaapgebrek, waardoor het moeilijker werd om de stress te managen. Of misschien was het de stress die het moeilijker maakte om om te gaan met het slaaptekort. Feit was: zelfs onze gezonde eetgewoonte en training gingen gedeeltelijk op hun gat. Wat de situatie niet beter maakte: want dit zijn de elementen waar je juist wel controle over hebt in deze situatie.
Met meer vermoeidheid, meer stress en minder van de voedende maaltijden en energie-regulerende trainingen hobbelden wij voort in de tweede helft van 2019. Ja, ook HealthCreators createn weleens wat anders dan health voor zichzelf.

Eind goed, al goed… en nu groeien!

Uiteindelijk werd Decaf zindelijk en kon ze ook even alleen thuisblijven, zodat het mogelijk werd om een vergeten boodschap te halen bij de supermarkt en om mijn (Brenda’s) training weer op te pakken. Plus dat we met/door haar veel regelmatiger in de natuur te vinden zijn, wat super fijn is… en absoluut stress reducerend.
Uiteindelijk kochten we een droomhuis, met tuin, dichterbij de duinen en het strand. En verkochten wij ons huis is sneltreinvaart voor een topprijs (toegegeven: ook door de dampende, stampende Haagse huizenmarkt).
Omdat wij niet enorm veel spullen verzamelen (en regelmatig de dingen wegdoen die we niet meer nodig hebben) viel de verhuizing enorm mee en zaten we binnen een paar dagen eigenlijk al helemaal uitgepakt op onze nieuwe stek. Eind goed, al goed… en nu willen we van deze ervaring groeien!

#genieten #corrigeren #oogsten

We zijn nog even een week in een huisje op het platteland van Friesland gaan schuilen voor het vuurwerkgeweld… voor de hond en voor onszelf. Dat gaf ons aan het einde van 2019 mooi de kans om te reflecteren hoe we deze situatie hebben beleefd en wat we ervan kunnen leren.
Want: ja, we zouden het graag anders hebben gedaan, er een andere ervaring van maken… met dezelfde uitkomst.
We herkennen dat we fouten hebben gemaakt, dat we niet alles gebruikt hebben wat we weten dat zou kunnen werken, dat we onszelf in oud gedrag herhaald hebben, dat we duidelijker hadden kunnen plannen en communiceren.
Van daaruit zijn we nu aan het kijken hoe we dit in een volgende situatie eerder kunnen herkennen en daardoor eerder kunnen bijsturen. Al verwacht ik in dit decennium geen nieuwe hond of huis…
We zijn begonnen met waarden zetten die we in dit komende jaar willen beleven en dat zijn geworden: genieten, corrigeren en oogsten. Oogsten is eigenlijk geen waarde, maar och… wat we bedoelen is dankbaarheid. We vinden oogsten een leuker woord.

Successen

We maken nu bewust ruimte om te genieten van ons nieuwe huis met coole tuin en onze fantastisch leuke hond (en elkaar en van de ruimte die we nu hebben om mensen te ontvangen).
We zijn onze successen aan het benoemen uit dit proces en daarbij horen de talrijke herkende fouten met de correctie erop. Een herkende fout is een succes… de correctie ervan, de les eruit, zijn ook successen.
We oogsten nu al de voordelen van ons nieuwe leven, daar willen we niet vluchtig overheen gaan, maar die zijn we heel bewust en dankbaar aan het benoemen.
Natuurlijk hebben we geen flauw idee hoe 2020 gaat verlopen, maar nu we weten waar wij ons op gaan focussen, hebben we er wel onwijs veel zin in!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.