Word een soepel luipaard: Naomi leert van Kelly Starrett

In een huis op Hermosa beach wonen, aan de CrossFit Games masters meedoen... in de leer bij Kelly Starrett. Dat zijn een paar dingen die op een moodboard over de toekomst van HealthCreators hoofdtrainer Naomi staan, dat ze eind 2015 maakt. De eerste 2 doelen zijn nog ver weg, maar leren van Kelly Starrett heeft ze binnen een half jaar verwezenlijkt.  Naomi: "Zijn boek 'Becoming a supple leopard', over mobiliteit en range of motion, beschouw ik als mijn bijbel. Kelly Starrett heeft een hele originele en doortastende manier op een lichaam beter in beweging te krijgen... dat wil graag leren, het liefste van hem". Begin maart 2016 lukte dat: een hele dag workshop van KStarr: "Ongelooflijk inspirerend en ik had zelf binnen een dag meer mobiliteit in mijn heupen met zijn methode!"

Ik zag in een Facebook-groep de aankondiging van de 'Get together conference', het zag er sowieso wel interessant uit... maar eerlijk is eerlijk: ik wilde voornamelijk gaan omdat Kelly Starrett er een workshop gaf. Gelukkig besloot ik snel en kocht meteen een kaartje, want zijn workshop had een limiet aan deelnemers. Leren over bewegen, flexibiliteit, mobiliteit van de man die baanbrekend werk doet en op dat gebied een autoriteit is, die kans krijg je niet elke dag. Zie het als de kans om een voetbalclinic van Messi te volgen of een acteer workshop te doen bij Leonardo DiCaprio.

KStarr

Kelly Starrett is de coach van verschillende topsporters, maar ook van gewone recreanten. Hij is van huis uit fysiotherapeut, eigenaar van CrossFit Kelly Starrett AmsterdamSan Francisco (een van de eerste 50 CrossFit boxen in de wereld), schrijver van meerdere boeken en de maker van Mobility WOD. Dat laatste is een video blog dat al jaren loopt met honderden filmpjes over hoe je als sporter (en mens) anders kunt omgaan met bewegen, trainen en hoe je beter kan presteren. Voornamelijk door ervoor te zorgen dat je lichaam weer kan gaan bewegen zoals het bedoeld is. In de CrossFit-wereld is KStarr een ster, de goeroe waar mensen naartoe gaan als ze vast zitten, 'to fix their shit'.
Ikzelf beschouw zijn boek 'Becoming a supple leopard' als mijn bijbel. Het boek met tientallen post-it's erin geplakt met aantekeningen, het boek waarin ik op zoek ga naar oefeningen voor cliënten, als ik het zelf even niet meer weet. Om dan de schrijver van dat boek een dag tot mijn beschikking te hebben, is fantastisch.

Bewegen zonder erbij na te denken

De workshop met Starrett was op de laatste dag van de conferentie, die drie dagen duurde. Maar ik heb me prima vermaakt en veel geleerd ook op de andere dagen. Mijn doelen waren nieuwe ideeën op te doen buiten de NASM, het trainingssysteem wat we gebruiken bij HealthCreators. Ik hou ervan om ook altijd buiten de deur te blijven kijken en ook dingen toe te passen die je daar niet leert, maar die wel werken. Ik ben zelf natuurlijk heel erg bezig met beweging, als personal trainer en atleet. Maar soms ontdek je ineens iets kleins, wat een levensgroot verschil maakt. Bijvoorbeeld toen ik het verschil ging maken tussen trainen en bewegen. Trainen doe ik in de studio of met mijn trainer Sanne in haar CrossFit box. Bewegen, dat kwam er eigenlijk in alle drukte van alledag steeds minder van. Dan denk ik aan bijvoorbeeld fietsen of lopen... zonder trainingsdoel. Sinds ik bewust meer beweging terug heb gebracht in mijn dagelijks leven (ook om 6 uur 's ochtends ga ik weer op de fiets naar de studio), heb ik veel minder last van pijntjes in mijn lijf. Zo simpel kan het zijn. Maar ik wil nog soepeler leren bewegen... eigenlijk een beetje terug naar hoe flexibel ik was als kind, toen legde ik zo mijn voet in mijn nek, dat lukt nu echt niet. Ik wil weer bewegen zonder erbij na te denken... of dat nu lopen, fietsen, kruipen, klimmen, rollen, springen, wat dan ook, is. Als volwassene moet je daar dus aan werken. Het is niet anders. Tijdens de conferentie was ik dus voornamelijk op zoek naar nieuwe input om dat te bereiken: voor mezelf en voor mijn cliënten.

Mijn inzichten: kracht op lengte en trainen uit het lood

Op dag 1 volgde ik een workshop bij Matthew Truscott van Project Resistance. Wat ik van hem heb geleerd, heeft GTC16voornamelijk te maken met trainen in verschillende posities. Als personal trainer zie ik het als mijn taak om te zorgen dat mensen een oefening correct uitvoeren: voeten naast elkaar, bar netjes in het midden, aan allebei de kanten evenveel gewicht... en dat is ook heel goed, al zeg ik het zelf. Maar Matthew daagde me uit juist te werken aan trainen onder 'minder correcte' omstandigheden. Want wanneer je bijvoorbeeld meedoet aan een obstacle run, dan doen je niet eerste een uitgebreide set up voordat je je teamgenoot een kontje geeft of juist op moet vangen. Dan moet je kracht hebben, hoe je er ook bij staat... en dat kan je trainen door gecontroleerd alles niet zo netjes te doen. Bijvoorbeeld bij een squat: met gewone voetpositie, wijd staand, met een long stride, voeten ongelijk, bar uit het lood in je nek. In al die standen kan je ook trainen voor maximale kracht. Dat was al een heel interessant gegeven.
Op dag 2 werkte ik met Derrick Price van het Institute of Motion: dat was echt super leuk. Hij leerde me hoe je als trainer samen met je cliënt op zoek kan gaan naar de beste oplossing voor zijn/haar beweging(sbeperking). Dus niet meer alles oplossen met mijn kennis, maar juist ook luisteren naar de expertise en kennis die de persoon die je traint heeft over zijn/haar eigen lichaam. Meer communicatie dus en meer betrokkenheid.

Op allebei de dagen stond kracht kunnen leveren terwijl je spier op lengte staat centraal. Iedereen kan een dumbell van een kilo optillen, de meeste mensen kunnen hun arm strekken: maar hoe lang kan je beiden? Een dumbell van een kilo wordt snel zwaar met een gestrekte arm, helemaal als je erbij gaat bewegen, bijvoorbeeld je hand draaien. De theorie hiervan kende ik wel, maar Matthew en Derrick leerden me hoe ik dat in de praktijk nog beter kan trainen met mensen. Dat is super handig, juist als je wil focussen op functional training... want hier heb je

wat aan als je iets redelijk zwaars probeert te pakken van de bovenste plank in je keukenkastje waarbij je het niet wil laten vallen. Of je je kracht wil gebruiken voor het sjouwen van 2 tassen boodschappen de trap op... die tassen zijn ook niet even zwaar, dus waarom zou in de training links en rechts wel altijd even zwaar zijn?
Dat ook de andere sprekers op de conferentie zulke interessante kennis bleken te hebben, was voor mij een bonus. Toch bleef ik heel erg uitkijken naar de laatste dag met Kelly Starrett.

Zo soepel als een luipaard

De laatste dag begon met een bevlogen betoog van KStarr over beweging bij kinderen en dat wij als maatschappij ze eigenlijk beginnen te verpesten op het moment dat we ze op verplicht stoeltjes laten zitten. Wanneer je de natuurlijke beweging van kinderen analyseert, zie je vanaf dat moment, het moment dat ze leren stil zitten en werken in stoeltjes, dat ze minder goed gaan bewegen en zelfs klachten krijgen. Je kan het heel goed terug zien als ze hardlopen: wanneer ze meer moeten zitten, gaan ze landen op hun hiel, wat in principe een onnatuurlijke loop is.
Het eerste wat me aan hem opviel is dat wanneer hij met je spreekt, je echt het idee hebt dat hij alleen met jou GTC amsterdam Kstarpraat. Daarnaast spat de passie van de man af, ongekende bevlogenheid. Hij is ook super open: hij deelde hij veel over zijn gezin en hoe het bij hun gaat. Dat betoog over kinderen die in stoelen moeten zitten, komt uit de observatie van zijn eigen kinderen. Hoe hij op allerlei plekken ter wereld komt en dat zo veel mensen pijn hebben met bewegen of soms zelfs zonder. Basisschoolkinderen, middelbare school jongeren, militairen en ga zo maar door. Ook sporters. Hoe professionals soms zo gefixeerd zijn op kracht dat ze pijnlijk stijf worden en geen kracht kunnen zetten als ze hun spieren op lengte brengen: het zou gewoon afscheuren. Maar ook zijn eigen zoektocht naar nieuwe kennis en nog betere methodes. Hij was net op training geweest bij Wim Hof, de iceman. Hij liet ons meteen een ademhalingsoefening doen die hij daar had opgepikt. Tot mijn eigen stomme verbazing kon ik ineens een minuut mijn adem inhouden. Dat soort dingen vind ik leuk, dat hij meteen kennis eigen maakt en doorgeeft. Zo wil ik ook werken, sterker nog: zo werk ik ook.
Wanneer Kelly iets uitlegt, zit hij soms 5 minuten met een voet in zijn hand informatie te geven en anecdotes te vertellen, terwijl het 'slachtoffer' maar met zijn been in de lucht moet blijven liggen totdat het gepassioneerde verhaal af is. En dan... volgt er iets geniaals met die voet dat meteen ruimte en extra beweging geeft.

Voor mij was werken met voodoo floss nieuw. Dat is het heel strak omzwachtelen van ledematen met een soort rubber band... en dan ingepakt bewegen, waarbij je beperkingen hebt. Je moet doorgaan totdat het gaat tintelen, of bijna het gevoel als of je arm of been gaat slapen... dan maak je het los en voel je dat je ineens een hele andere bewegingsuitslag hebt. Het is bijna iets voor Hans Klok of Mindf*ck... maar zo werkt het echt.
Ook leerde ik een nieuwe techniek voor het foamrollen, waarbij ik bovenop mijn cliënt ga staan... bijna dan. Zo kunnen we alle fascia rond de spieren nog beter los trekken van elkaar. (Denk je : fascia???! Lees dit!).  Super pijnlijk, maar ook heel erg effectief. Zo ging het de hele dag door, de verbluffende technieken bleven maar komen: werken met balletjes, je handen, monsterbands, voodoo floss. Het grappige is dat door deze dag mijn 'bijbel' me nog liever is geworden omdat ik het allemaal nu nog beter begrijp.

Het gevoel van een nieuw, ander lichaam

Meteen de week na de conferentie ben ik mijn nieuwe kennis gaan toepassen op de mensen die ik train en op Cathelijnemezelf. Met Cathelijne heb ik uitgebreid gewerkt aan mobiliteit van haar heupen, met technieken van Kelly Starrett. Hiervoor gebruikte ik onder andere monsterbands, hele grote en sterke elastieken. Ook hebben we bewegen op lengte met verschillende voetposities getraind. De volgende dag kreeg ik meteen een berichtje dat ze eindelijk na een lange autorit geen last had van haar heupen. Die had ik bij mezelf ook al opgemerkt.
Simone en Diana hadden van hun sessie allebei enorme spierpijn in hun billen en Simone merkte dat haar knie veel stabieler aanvoelde. Wouter had het misschien het ergste te verduren. Hij heeft altijd al behoorlijk pijn tijdens het foamrollen, maar nu heb ik die techniek van Kelly Starrett toegepast, waarbij ik de druk nog extra vergroot door met mijn voet op hem te gaan staan. Wouter zit behoorlijk vast, daarom hebben we eerst 1 been gedaan en zijn toen gaan squatten. Hij voelde een wereld van verschil en wilde (vrijwillig!) zijn andere been ook graag doen. Ook van hem kreeg ik de volgende dag een berichtje: Hij had het gevoel alsof hij in een ander lichaam zat.
Dit soort resultaten bereiken met de mensen die ik train, dat is precies de reden waarom ik naar dit soort conferenties ga, waarom ik wil leren van de beste in mijn vak: zodat ik ook steeds beter kan worden. Binnenkort heb ik ook nog een workshop met Ido Portal... jullie zijn gewaarschuwd!

reset blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.