Goed vlees: omdat ik het waard ben… En jij ook!

scharrelvlees koopeenkoe nutritionDe afgelopen jaren ben ik een steeds bewustere consument geworden. Sinds ik samenwoon met een vegetarier, die me regelmatig doorzaagt over dierenwelzijn, ben ik op een andere manier gaan kijken naar vlees. Ik ben ook meer gaan betalen voor scharrelvlees en vrije uiloop-eieren. Daar heb ik begin dit jaar nog een schepje bovenop gedaan, toen ik ging eten volgens de paleo richtlijnen.  Een van de Paleo-regels is dat vlees bij voorkeur buiten moet lopen en gras kan eten. Al koop ik dat soms wel bij de supermarkt.

scharrelvlees koopeenkoe nutritionDus schrok ik me gisteren rot van het nieuws dat de Onderzoeksraad voor de Veiligheid een vernietigend rapport had gepresenteerd over de vleesindustrie: Slechte hygiene, onduidelijke afkomst. medicijnresten, paracieten, omgekat vlees… je gelooft je oren niet!  Vooral dat ik het etiket niet kan vertrouwen, vind ik super vervelend. Ik betaal graag extra voor biologisch/scharrel vlees, maar dan wil ik zeker weten dat dat ook in het pakje zit! Daarom kijk ik nu naar alternatieven om (nog) beter te weten wat ik eet.

Een paar weken geleden was ik al op de website “Koop een koe”terecht gekomen. Daarbij koop je met een groep een koe, die pas geslacht wordt als hij helemaal verkocht is. Iedereen krijgt dan een pakket met vlees van die koe. Via FaceBook, de crossfit-community en bij mijn bootcamp en personal trainingsklanten ben ik gaan inventariseren of we een “Health Get Things Done-koe” kunnen kopen. We zijn nu op een scharrelvlees koopeenkoe nutritionhalve koe (Er zijn 30 mensen nodig om een hele koe te kopen). Maar door het nieuws van gisteren heb ik besloten nu meteen in actie te komen en te gaan bestellen.

Maar ik eet ook veel kip, eieren en varken (vooral bacon)! Die koop ik vooral bij een biologische scharrelslagerij in Den Haag. Dat is al een hele geruststelling. Toch zijn er ook alternatieve manieren om nog meer invloed te hebben op wat je eet. “Buitengewone varkens” bijvoorbeeld. Dat is een bedrijf dat werkt met crowdfunding. Jij betaalt 100 euro, daarvoor kopen zij stukken bos en wei. En varkens natuurlijk. Die mogen lekker rondscharrelen, in de modder rollen, er loopt een beer tussen de zeugen, dus die biggetjes komen ook vanzelf en niet door kunstmatige inseminatie. Vervolgens krijg je 3 jaar lang een vleespakket met ambachtelijke worst, ham en andere (houdbare) varkensproducten toegestuurd.

 

Mijn vrouw Brenda steekt haar (vegetarische) hand voor dit bedrijf in het vuur, want zij heeft de hele keten persoonlijk scharrelvlees koopeenkoe nutritionbekeken toen zij er een reportage over heeft gemaakt voor het programma “Melk & Honing”. (Klik op de foto om de uitzending te zien).
Ze is tot in de slachterij geweest! Dat was zeker geen massa productie, maar een familiebedrijf dat zichzelf kwaliteitseisen heeft opgelegd, die strenger zijn dan wettelijk bepaald. Met dat soort mensen wil ik in zee gaan: de passie straalt ervan af!

Voor kippen is het lastiger. Ik denk dat het toch moeilijker is om geslachte kippen per stuk via het internet te verkopen, vanwege kleinere hoeveelheden en de kosten van gekoeld verzenden. Wel ken ik de website “Adopteer een kip”, waarbij je waardebonnen krijgt voor eieren bij de natuurwinkel. Wij hebben namelijk een adoptiekip cadeau gekregen bij ons huwelijk vorig jaar. Heel leuk! (Thanks Esther)

Met eten is het eigenlijk net als met trainen: je bent zelf verantwoordelijk voor je resultaten. Als je erover nadenkt: het is eigenlijk niet zo gek, dat de mensen die heel slecht met dieren omgaan, waarschijnlijk niets geven om de mensen die hun producten eten.
Maar gelukkig hebben we een keuze. Ik geef namelijk wel om mijzelf en mijn gezondheid, dus neem ik de verantwoordelijkheid om te investeren in mijn voeding.
Ik weet dat het (veel) duurder is dan in de supermarkt, maar ik ben van mening dat je beter kan kiezen voor kwaliteit dan kwantiteit. Daarnaast zit er in goede voeding meer voedingsstoffen en heb je dus minder nodig. Verder is me opgevallen dat een kipfilet van de scharrelslager na het bakken nog ongeveer hetzelfde weegt, terwijl die van de supermarkt heel veel vocht verliest. Van die kip komt dus minder op mijn bord. Eigenlijk krijg je water voor de prijs van kip. Dat is pas duur.
Kortom: Laten we niet schrikken en zeuren na zo’n rapport, maar gewoon iets doen. Ik bestel vandaag nog mijn koe! Omdat ik het waard ben… en ij ook!

scharrelvlees koopeenkoe nurition

Bekijk hier het rapport van de Onderzoeksraad voor de veiligheid over de vleesindustrie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.