“Wij zijn actief op zoek naar onze blinde vlekken”

Hoe vaak komt het woord ‘CrossFit’ voor in onze blogs? Vaak… heel vaak.
Naomi is jarenlang topCrossFit (masters) Atleet geweest. Een van onze leukste vakanties was in 2015 naar de CrossFit Games. We gebruiken regelmatig de CrossFit methodologie.
En toen… gebeurde er afgelopen weekend iets waardoor het woord CrossFit ons een akelig, naar gevoel geeft. De oprichter van CrossFit, Greg Glassman, heeft zich ontzettend racistisch uitgelaten (door in een tweet de protesten tegen racisme om te dopen tot een nieuwe pandemie met de naam Floyd-19). Dit is voor ons reden om ons te distantiëren van CrossFit.
Aan de andere kant is er nog een Amerikaans bedrijf waar wij veel actiever mee samenwerken: Whole30. En voor die samenwerking kunnen wij niet dankbaar genoeg zijn. Voordat de maatschappelijke bom over systemisch racisme barstte, barstte die namelijk in 2017 al achter de schermen bij Whole30. En sindsdien heeft CEO Melissa Urban, met veel vallen, opstaan, fouten en leren het bedrijf en de mensen die daaraan gelieerd zijn (zoals HealthCreators) bij de les te krijgen. Gek genoeg begon dat allemaal met een foto waar ook Brenda op stond… Hierbij in vogelvlucht dat verhaal als blog. Zie het als ons statement van hoe we als HealthCreators de afgelopen jaren hebben geleerd, wat onze waarden zijn, wat onze volgende stappen zijn en, natuurlijk, tips over wat jij kan doen als je ook in actie wil blijven wanneer het nieuws inmiddels het volgende onderwerp heeft aangesneden.

In 2017 presenteerde Whole30 trots de eerste 4 gecertificeerde coaches met een foto op hun sociale media kanalen. Daar stond ik op, samen met Kate, Dana en Mary. Trots dat ik was…
Toen stroomden de eerste reacties binnen… en die waren helemaal niet leuk. Er was gedoe over omdat wij alle 4 blonde vrouwen zijn. En Whole30 werd verweten alleen gezondheid te creëren voor een witte elite. Ik pruilde even, haalde daarna mijn schouders op en dacht dat dit weer zo’n typisch Amerikaanse discussie is…

Niet lang daarna kondigde Whole30’s CEO, Melissa Urban, aan dat ze haar bedrijf en merk ‘diverser, gelijker en inclusiever’ wilde maken. (Daar staat inclusief, niet exclusief 😊). En ze ging beginnen met de coaches. Er kwamen ‘scholarships’ voor minderheidsgroepen, of dat nu was ras of cultuur of LHTB  of dat je een handicap had. Het doel was: meer mensen helpen zich thuis te voelen bij Whole30.
En toen de groep eenmaal meer mensen met een verschillende achtergrond telde (maar nog steeds heel erg wit was), gingen we aan de slag. We kregen werk te doen: leren over racisme en intersectionaliteit. Inderdaad: dat laatste woord kende ik ook niet (als je nieuwsgierig bent: dat je achtergesteldheid soort van kan stapelen. Dat een zwarte, lesbische, vrouw op 3 punten gediscrimineerd kan worden, bijvoorbeeld).

Zoals ik schrijf in een post op mijn Facebookpagina over dit leerproces:
We leerden over de verzwegen Zwarte geschiedenis (van Amerika, die van Nederland heb ik zelf moeten onderzoeken). Hoe de effecten van die geschiedenis doorwerken tot op de dag van vandaag (ook hier). We leerden over systemisch racisme, over wit voorrecht (white privilege), witte breekbaarheid (white fragility). Ik zou willen vertellen dat dit in goede harmonie ging, maar dat ging het niet.
Er was onbegrip.
Er was wij tegen zij.
Er was pijn.
Er waren vingerwijzingen.
Er was ontkenning.
Er was diepe, diepe schaamte… en van daaruit de behoefte om er heel hard voor weg te rennen.

Alles waar we over leerden, kwam ook naar boven in de groep.
Ik zat er midden in en kreeg ook regelmatig de volle laag.
Een heleboel dingen waarvan ik me niet bewust was, kennis die nog nooit op mijn pad was gekomen, kwam pijnlijk naar boven.

Fast Forward naar nu. Na de moord op George Floyd, door een agent, op klaarlichte dag… begon de grote maatschappelijke omslag. Na eerdere soortgelijke verschrikkelijke misstanden was de bom natuurlijk al vaker gebarsten, maar nu doordat mensen in extra onzekerheid zijn door de corona-situatie, de economische impact, het complete gebrek aan leiderschap in de VS… valt bij heel veel witte mensen de blinddoek van hun ogen. Ze zien ineens een gigantische blinde vlek van de witte maatschappij, waarvan je heus wel wist dat er iets niet helemaal lekker zat… die komt ineens in volle omvang in beeld. En, uit ervaring weten we: je schrikt je rot… want het zit verder en dieper in je dagelijkse leven dan je waarschijnlijk doorhebt.

Wanneer je denkt dat dit alles een reactie is op de acties van 1 witte politieagent tegen 1 zwarte man… dan heb je het mis. Hoe afschuwelijk de moord op George Floyd ook is, het is een uitwas van een systeem waarvan iedereen die wit is deel uitmaakt.
Ook wij.
Dit systeem geeft ons voorrechten waar we profijt van hebben op 1001 grote en kleine manieren. Dingen waaraan je lang niet altijd wat kan doen, maar waarvoor je wel de verantwoordelijkheid draagt om je er bewust van te worden en het te veranderen. En wat erom vraagt om jezelf niet centraal te stellen, maar juist stil te zijn, te luisteren, te leren… van mensen voor wie jouw (onze!) blinde vlek, geen blinde vlek is maar dagelijkse realiteit.
Zo’n misstand als blinde vlek hebben, waarbij je kan kiezen er niet naar te kijken en vooral niets te doen, is al een goed voorbeeld van zo’n voorrecht.

Wat wij willen als HealthCreators is iedereen helpen met het creëren van hun eigen gezondheid. En we volgen daarin het voorbeeld wat we krijgen vanuit het hoofdkantoor van Whole30. Om iedereen te kunnen bereiken en helpen, gaan wij werken aan diversiteit, gelijkheid en inclusiviteit. Zodat iedereen zich welkom kan voelen bij HealthCreators. We gaan leren om verschillen in beleving door mensen met een andere achtergrond beter te herkennen en erkennen. Ons doel is dat we iedereen vriendelijk, compassievol en respectvol zullen behandelen.

Een feit is dat wij HealthCreators zijn en dat wij ook 2 witte vrouwen zijn. Om desondanks beter in staat te zijn om iedereen te helpen, zijn wij bezig met onze blinde vlekken. En we begrijpen dat we nog steeds meer niet weten dan wel. Enkele dingen die we, voornamelijk door de excellente begeleiding van Whole30, de afgelopen jaren wel geleerd hebben, zijn:

  • Dat we vaak discriminatie en racisme vaak door elkaar heen gebruiken, terwijl het niet synoniem is.
    Discriminatie is een actie waarbij je iemand achterstelt of anders behandelt vanwege zijn/haar ras, kleur, geaardheid, handicap, sekse, geloof, enz.
    Racisme is een systeem waarbij het horen bij de groep die macht heeft, voorrechten geeft. In Nederland zijn dat witte mensen.
  • Misschien vind je het oncomfortabel dat ik de woorden witte mensen en zwarte mensen gebruik. Omdat jij iedereen gelijk behandeld ‘en geen kleur ziet’. De afgelopen jaren heb ik geleerd dat ook DAT standpunt een voorrecht is. Want onze samenleving, ons systeem, ziet wel kleur. Weigeren om het letterlijk zwart-wit te benoemen is een manier om je blinde vlek te ontwijken.
  • Het is aan de mensen die het meeste baat hebben van het racistische systeem, om actief aan de slag te gaan om hun blinde vlekken te vinden, er vervolgens over te leren van mensen die die blinde vlek niet hebben omdat dat stuk van onze samenleving wat nieuw is voor ons, bij hun hun hele leven al dagelijkse kost is. Het is aan ons  om onze  stem en platform te gebruiken om aandacht te vragen voor dit onderwerp en te verwijzen naar informatiebronnen van minderheden. Hun geluid daarmee te versterken

Hieronder delen we een aantal bronnen die je zou kunnen raadplegen voor meer informatie. Omdat wij hierbij grotendeels door Whole30 in begeleid zijn, is veel van onze info Engelstalig. We hebben ons best gedaan daar ook Nederlandse info aan toe te voegen maar zijn verre van compleet.
Vorige week heb ik ook van Melissa Urban geleerd dat je niet al deze informatie tot je hoeft te nemen alsof je moet drinken uit een brandslag… ook daarom hou ik het beknopt. Begin hier en vind je eigen weg verder.

Engelstalig

Boeken:
So you want to talk about race – Ijeoma Oluo
Me and white supremacy: How to recognise your privilege, combat racism and change the world – Layla F. Saad
White fragility – Robin di Angelo

Video:
13th op Netflix
When they see us op Netflix
Uncomfortable Conversations With a Black Man
Public Address on revolution

Mensen om te volgen op sociale media:
//www.instagram.com/dr.kholi
//www.instagram.com/themanacho
//www.instagram.com/wastefreemarie
//www.instagram.com/rachel.cargle
//www.instagram.com/laylafsaad
//www.instagram.com/thegreatunlearn

Whole30 DEI statement
//whole30.com/whole30-diversity-equity-and-inclusion-statement

Nederlands

Boeken:
Hallo witte mensen –Anousha Nzume
Racisme in Amerika – Antoine Weijzen
Witte onschuld -Gloria Wekker
Roofstaat compact – Ewald Vanvugt

Video om te kijken:
Het groot racisme experiment
Mitchell Esajas bij Nieuwsuur

Mensen om te volgen:
//www.instagram.com/the_blackarchives
//www.instagram.com/mitch_positivity
//www.instagram.com/akwasion
//www.instagram.com/claricegargard

2 Responses to ““Wij zijn actief op zoek naar onze blinde vlekken”

  • Hallo Brenda en Naomi. Ik lees jullie stukken met belangstelling, en dit stuk met nog meer belangstelling. Krachtig en kwetsbaar. Super feel good dat jullie kleur bekennen en zo open. Ik hoop dat meer sport/gezondheid gerelateerde organisaties zich uitspreken. Blij en trots dat ik een zwarte vrouw ben. Maar nog blijer dat jullie niet alleen onze kracht maar ook onze pijn erkennen en willen meewerken aan verandering. Hopelijk werken we mee aan een wereld waarin we het op den duur niet meer hebben over zwart en wit maar over jij en ik, wij mensen.
    Lieve groet, Lilien Martens

    • Dankjewel Lilien… We hebben nog super veel te leren en veel werk te doen. Het is eenvoudig weg het juiste om te doen… en dus gaan we er net zo fanatiek mee aan de slag als alle andere onderwerpen die bij een gezond leven horen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.