Simone doet buddy-PT: “De aanmoediging van Diana helpt me verder”

Simone Damhuis (46) is bij HealthCreators begonnen omdat een vriendin een sportmaatje zocht voor de buddy-PT. Haar doel was iets strakker in haar vel komen te zitten, dat is inmiddels gelukt: ze is 11cm rond haar middel kwijt en verloor een kwart van haar lichaamsvet. Maar Simone boekte ook nog veel belangrijkere resultaten, zoals dat ze geen pijnstillers meer hoeft te slikken voor haar beschadigde knie, waar ook merkbaar minder vocht in zit. Ze heeft ook een nieuw doel: 100kilometer fietsen om geld op te halen voor het Haagse RonaldMcDonald-huis. Het grappige is dat ze een beetje een haat-liefde verhouding heeft met de fietsen die bij HealthCreators staan: "Ik haat de 'Asshole bike' en het leukste vind ik dat ik nu een spinningles kan volhouden, met mijn 15 jarige zoon op de fiets naast me".

Waarom ben je begonnen bij HealthCreators?
Simone: "Ik was al lid bij een sportschool, maar dat geld kon ik net zo goed in de sloot gooien: ik ging nooit. Terwijl ik wel wilde beginnen met sporten. Toen een vriendin van me, Diana, iemand zocht om mee samen te trainen dacht ik: dit is mijn kans. Als ik het nu niet doe, doe ik het nooit meer. Ik ben er redelijk blanco ingestapt: mijn plan was om 2 à 3 keer in de week te gaan sporten, 2x buddy-PT en een spinningles. In het begin was mijn doel om strakker in mijn vel te komen, maar inmiddels heb ik een echt doel: 100 kilometer fietsen om geld op te halen voor het RonaldMcDonald-huis. Als je dat 8 maanden geleden tegen me had gezegd, dat ik dat zou gaan doen... had ik je niet geloofd.
Toen ik net begon met trainen, voelde ik me ook wel een beetje een no-no. Diana was al een tijdje bezig en had al een heleboel techniek. Het trainen was in het begin sowieso heel confronterend: het viel tegen wat ik kon. Je kan bepaalde dingen niet of haalt de hoeveelheid herhalingen niet. Met push ups bijvoorbeeld: dat ziet er nog redelijk gemakkelijk uit, totdat je het zelf moet doen! Ik ging erin met het idee: het zal wel meevallen... en het viel niet mee.
Daarom had Naomi in het begin ook wel verschillende trainingsprogramma's voor ons. Nu, acht maanden later, doen we hetzelfde. Grappig hé, hoe snel die verbetering kan gaan. Dat is ook wel de reden waarom ik trainen leuker ben gaan vinden. Ik kijk er nog niet naar uit, maar ik zie er ook niet meer tegenop. En pas geleden baalde ik dat ik een vergadering had op dinsdagavond, omdat ik toen niet naar de spinning kon. Nou, dat had ik echt nooit voor mogelijk gehouden. Maar dat balen kan ook komen doordat ik die les van mezelf moest inhalen op zaterdag en dan moet ik zo vroeg mijn bed uit... misschien baalde ik daarvan! Maar ja, ik heb die afspraak met mezelf dat ik 3 keer in de week ga sporten... dan moet je het wel doen. Samen trainen helpt daar trouwens ook erg goed voor. Als ik nu niet ga, laat ik 2 mensen in de kou staan: Diana en Naomi..."

Volgens mij laat je dan 3 mensen in de kou staan...
"Ja, mezelf natuurlijk ook... maar vooral Diana. Als ik het iedere week alleen zou moeten doen, dan zou ik makkelijker skippen. Ik word nu van meerdere kanten gemotiveerd. En ik wil mijn buddy niet laten zitten. We zijn er ook echt voor elkaar tijdens de training: ze moedigt me aan en dan gaat vooruitgang gewoon sneller.
Wat ik fijn vind aan trainen met Naomi is dat ze nooit negatief is en niet aan bullshit doet. Ze is streng, recht op het doel af, eerlijk en confronterend... met een vleugje lief. En: smokkelen lukt niet bij haar... ik heb het geprobeerd."

Wat vind je leuk om te doen en bij welke oefening denk je: oh, nee hé!?
"De ASSHOLE fiets! (noot: zo noemt Simone de Air Assault Bike). Ik HAAT dat ding echt. Zo zwaar! Die beweging, armen, benen, je kan de weerstand niet lichter zetten... ik ga echt kapot. Dat ding mag van mij op de schroothoop".

Simone op de air assault bike samen met de andere spinners. Zie ook waarom ze het een rotding vindt...

 

Wat ik het leukste vind, zijn de dingen waar ik beter in word. Toen ik begon kon ik 3 push ups in 60 seconden. Van de week had ik er 22! Dan ben ik trots. Ook dat ik nu 5 minuten kan planken... dat geeft een goed gevoel.
Ook zeggen veel mensen tegen me: 'wat zie jij er goed uit!' Dat is een mooie bevestiging, maar niet waar ik het voor doe."

Wat zijn je resultaten tot nu toe?
"Dat ik het al 8 maanden volhoud, vind ik een succes! Ik heb de trainingen voor heel 2016 ook al ingeboekt. Met mijn commitment zit het wel goed dus, al heb ik wel vooruitgang nodig om die commitment vast te houden. En ik boek nog steeds vooruitgang: we moesten pas geleden 3 x 1000 meter roeien. Acht maanden geleden kon je me daarna tussen 6 plankjes wegdragen... nu doe ik dat gewoon! Alleen bij die asshole fiets heb ik dat nog steeds, van die 6 plankjes. Daarnaast: Ik ben 11 centimeter kwijt rond mijn middel. En Naomi heeft laatst uitgerekend dat ik een kwart van mijn lichaamsvet kwijt ben. Mensen hebben dan ook het idee dat ik tientallen kilo's ben afgevallen. Dat is niet zo... en dat hoeft dus ook niet, blijkt.
Ik ben gewoon heel trots op mezelf: ik ben in actie gekomen, ik ben beter geworden en mijn mindset is een stuk bewuster geworden. En dat in 8 maanden."

Naast personal training, heb je ook Sportvasten gedaan. Wat was je doel daarmee?
"Ik heb last van mijn knie... daar zit altijd vocht in en van mijn dokter moest ik diclofenac (Note: een ontstekingsremmende pijnstiller) gaan gebruiken. Brenda en Naomi stelden voor eerst Sportvasten te gaan proberen, omdat dat ook geholpen heeft bij Brenda's knieproblemen. Na het Sportvasten was inderdaad het vocht grotendeels weg. Dat ik dat Sportvasten heb volgehouden was een enorme stap vooruit, mentaal gezien. Niet dat ik dacht dat ik het niet vol zou houden, dat wist ik wel... maar het heeft me in mijn mindset verder gebracht. Ik had nooit verwacht dat je in 10 dagen tijd zo'n vooruitgang kan boeken! Mijn metabolische leeftijd was 11 jaar gedaald! Dat verbaast me. Die 10 dagen hebben me misschien wel 10 jaar vooruit geholpen. Na het Sportvasten ben ik doorgegaan met omega3 visolie te nemen en we zijn mijn bovenbeenspieren sterker aan het maken. Ik heb tot de dag van vandaag nog geen diclofenac nodig gehad".

Wat zijn je resultaten, wat heeft de andere levensstijl je opgeleverd?
"Vlak na het Sportvasten ben ik op vakantie geweest naar Ibiza. Daar heb ik iedere dag gesport! Ook heb ik opgelet met wat ik at en dronk: ik wilde wat ik bereikt had niet kapot maken. Ik merk dat ik nu veel bewuster bezig met voeding: ik denk een keertje extra na voordat ik iets in mijn mond stop. Dan vraag ik mezelf: Heb ik de nadelen ervoor over? 99 van de 100 keer kom ik dan uit op: nee. Ik sla bijvoorbeeld regelmatig desserts af. Dat vinden mensen soms onbeleefd, maar ik zeg netjes: nee, DANKJEWEL. Ik ben gewoon geen zoetigheidsmens, ik zou het alleen uit beleefdheid opeten. Dan voor jezelf kiezen, ook dat is een mindset.
Ook ga ik nu uitdagingen aan. Ik ben bijvoorbeeld voorzitter van de Rotary Club Rijswijk/Ypenburg en het laatste weekend van juni gaan wij fietsen van Maastricht naar Groningen om geld op te halen voor een goed doel: het Haagse Ronald McDonaldhuis. Met mijn nieuwe fitheid, riep ik heel stoer dat ik de eerste 50 kilometer mee zou fietsen... en toen zeiden ze: 'dan moet je de laatste 50 kilometer ook doen'. Dus dat doe ik nu, dat is mijn doel... en natuurlijk heel veel geld ophalen! Daarvoor ga ik bijvoorbeeld meedoen met een speciale spinning marathon. De mannen gaan alle uren doen... en ik ook!"

Vertel eens een leuk trainingsverhaal...
"Ik heb meerdere leuke trainingsverhalen, want mijn fijne motoriek is niet zo fijn. Ik ben onhandig. Dat gaat ook nooit veranderen... maar ik kan erom lachen hoor!
Ik vind het echt super leuk dat ik nu spinninglessen doe met mijn kind: Jan Willem van 15. In het begin, vond ik spinning best moeilijk, vooral op de pedalen staan. Jan Willem vroeg dan steeds aan me vroeg: 'Mam, gaat het, gaat het?'. Toen niet zo, maar nu gaat het prima. Behalve dan die ene keer dat Brenda ons zelfs "Circus Damhuis" noemde. Jan Willem en ik zaten een beetje achterin en er ging van alles mis: een fles viel, de handdoek viel, mijn stuur zat niet goed vast... we stonden bijna meer naast de fiets dan dat we erop zaten. Die term 'Circus Damhuis' is nog wel een tijdje blijven hangen... en komt nog steeds naar boven als er iets klein misgaat. Dan kunnen we er allemaal meteen weer om lachen."

reset blog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.