Naomi’s road to CrossFit Games Master 2020… of toch 2025?

Foto credit: 079sportshotsHealthCreators trainer Naomi heeft zichzelf een uitdagend doel gesteld: in 2020 wil ze in de V.S. meedoen met de CrossFit Games. In de masters divisie 40+, want die leeftijd heeft ze dan net bereikt. De training hiervoor is begonnen in 2016 en 4 jaar is een forse aanloop, maar haar doel is niet alleen deelname aan de Games, maar vooral ook genieten en leren van het proces ernaartoe. Op deze site houdt ze regelmatig haar progressie bij en wat ze de afgelopen maanden heeft geleerd.

Deze keer: 2019 is het jaar waarin het moet gebeuren, maar de twijfel is toegeslagen. Kost meedoen niet te veel in tijd, in geld en in aandacht? En is het überhaupt haalbaar?

Vandaag is de eerste dag van 2019: het jaar dat het erop of eronder is voor mijn droom om mee te doen aan de CrossFit Games Masters in 2020. Dat erop of eronder arriveert een jaar eerder dan gedacht... en valt precies samen met allerlei twijfels die ik heb over mijn doel.

Veranderingen in kwalificatie

Er is de afgelopen tijd ontzettend veel veranderd in de manier waarop je je kan plaatsen voor de CrossFit Games... en er is ook een heleboel onduidelijk. Er was altijd een duidelijk stramien: de CrossFit Open in februari/maart, dan gingen de elites verder naar Regionals in mei om zich te plaatsen voor de Games in augustus.
De Masters en Teens deden als kwalificatie in april een online competitie: de Age Group Qualifiers.

Maar voor het seizoen van dit jaar, 2019, is er al het een en ander veranderd... en dat werkt ook door naar 2020, het seizoen waar ik al jaren naartoe werk.
Ik zal jullie alle details besparen en alleen de consequenties voor mij beschrijven.

Lowlands Throwdown

De belangrijkste wedstrijd op mijn kalender is tot nu toe de Lowlands Throwdown geweest. Die is altijd in oktober. Door alle veranderingen rond de Games, is de Lowlands nu een officiële kwalificatiewedstrijd geworden voor de professionals die naar de Games willen. Dat betekent wel dat de wedstrijd verplaatst is: van oktober naar mei. En voor mij betekent dat, dat ik me minder lang kan voorbereiden op de Lowlands... en dat in het jaar dat ik het als 39 jarige moet opnemen tegen de broekies van 35.

Als je er positief naar kijkt: in april ben ik dichterbij de 39, in oktober had ik dichterbij de 40 geweest. Johan Cruijff zei het al: elk nadeel heeft een voordeel.

CrossFit Open

Daarnaast zullen er, voor zover ik het nog snap, in 2019 twee CrossFit Opens zijn: 1x in februari, voor de Games van 2019. En 1x in oktober voor de Games van 2020. Dat geeft me wel een half jaar minder voorbereiding voor de kwalificatie dan ik gepland had. Een beslissing die ik daarom al genomen heb, is dat ik in februari/maart niet 'voor het echie' meedoe met de CrossFit Open voor het seizoen 2019. Als ik er 5 weken echt vol voor ga, dan loop ik zeker als Master (a.k.a oudere atleet) de kans dat ik onvoldoende hersteld ben, wanneer ik me wil kwalificeren voor de Lowlands. Dat is al in april.

Ik ga nog kijken of ik voor de lol meedoe met de Open. Vooral als ik een leuke plek kan vinden om de workouts te doen. Bijvoorbeeld zoals het een paar jaar geleden georganiseerd was bij mijn vorige coach Sanne. Dat waren vooral ook heel erg leuke en gezellige avonden met muziek, eten, vrienden en een beetje sporten.

Twijfel...

Wat ik hierboven beschrijf zijn eigenlijk maar bijzaken. Het is procedure, het is voor iedereen hetzelfde... en: er staan wel grotere beren op de weg naar mijn doel. De allergrootsten zijn: twijfel en financiën.

Een paar maanden geleden heb ik meegedaan aan de Lowlands Throwdown in mijn leeftijdscategorie en ben ik net buiten de top 10 terecht gekomen. Om mee te kunnen doen aan de Age Group Qualifier moet ik bij de top 200 van de wereld gaan horen. Dan ga je toch een beetje redeneren: in mijn groep deden ook veel mensen mee die jonger zijn en die dus in 2020 niet mee kunnen doen bij de 40+-divisie. Aan de andere kant: in de 40+-divisie bij de Lowlands zitten ook mensen die beter zijn in CrossFit dan ik.

Hoe dan ook: dit zijn alleen nog maar de vrouwen van deze leeftijd in een aantal landen in Noord Europa. In Amerika en Australie zijn er zo veel vrouwen van mijn leeftijd die onwijs goed zijn in CrossFit... Is het realistisch om te denken dat ik in een klein jaar tijd zo veel kan verbeteren dat ik in de Age Group Qualifier zou kunnen meedoen? Dan heb ik het er nog niet eens over om daarin dan bij de top 20 te gaan horen... wat nodig is om naar de Games te gaan.

... financiën en tijd

Wat op zo'n moment van twijfel niet meewerkt, is wanneer ineens heel duidelijk wordt wat het najagen van mijn droom kost. In geld... maar ook in tijd. Tijd die ik niet kan besteden aan HealthCreators, aan mijn relatie met Brenda, aan de band met mijn familie en vrienden, aan persoonlijke groei op andere vlakken dan sport.

Vooral de kosten voor HealthCreators werden heel duidelijk, omdat ik een nieuwe manier van begroten heb ontdekt voor ons bedrijf: Profit First. Daarbij moest ik een soort nulmeting doen, een financiële scan. Die viel anders uit dan dat wij verwacht hadden: we maken te veel kosten en ik ben over de jaren steeds minder uren gaan werken omdat ik meerdere keren op een dag train. En omdat ik ook tijd moet maken voor eten, extra slapen, mobiliteit.

Ongemerkt waren de uitgaven en inkomsten behoorlijk uit het lood komen te staan. Dat was een behoorlijke reality check: mijn droom kost ons meer dan 14-duizend euro per jaar! Als je alles bij elkaar optelt... Er is geen paniek hoor, maar nog jaren zo doorgaan is zeker niet slim voor het bedrijf. Dus het dwingt me tot het maken van keuzes: steek ik het komende jaar meer tijd in onze zaak of ga ik nog meer tijd steken in mijn doel om naar de CrossFit Games te gaan? Want dat is wel nodig als ik een kans wil maken...

De derde optie?

Wat Brenda mensen die ze coacht leert bij zwart-wit-situaties, is kijken naar een derde (of vierde) optie. Omdat we onszelf vaak veel stress aandoen, terwijl er een andere mogelijkheid is. Haar favoriete voorbeeld: moet je echt vegan worden als je tegen de bio-industrie bent? Is de enige andere keuze dan plofkip eten, een groenteschijf op je bord? Of kan je ook duurzaam geproduceerd vlees eten??? Of vis & eieren? Schaal- en schelpdieren? Dingen zijn zelden zo zwart-wit als ze gepresenteerd worden.
Wanneer je dit toepast op sportieve dromen, dan kom je al snel uit bij sponsoren.

Sponsoren...

Alles van professionele atleten tot de plaatselijke FC is voor het financiële bestaan aangewezen op sponsoren. Je ziet het ook veel in CrossFit, ook bij niet professionals. Vaak zie je dan dat die mensen bij hun berichten op social media dan in hashtags hun sponsoren noemen. Ik weet dat de sponsoren ook bepaalde frequentie willen in posts en het moet natuurlijk wel iets positiefs zijn. En: je moet natuurlijk wel hoog eindigen in wedstrijden. Een sponsor vinden voor sportief gedrag is waarschijnlijk nog lastiger dan voor sportieve prestaties.

Daarnaast: ook in het zoeken van sponsoren en onderhouden van die relatie gaat natuurlijk tijd en aandacht zitten. In mijn bodybuilding-tijd heb ik menig enthousiaste atleet zien veranderen in iemand die het regelmatig podium op moest (of nog erger: in glimmende slip aanwezig moest zijn bij een event als een opening van een zaak) omdat zijn sponsor exposure wilde. Kortom: dat zie ik vooralsnog niet zitten.

Terug naar het doel achter het doel

Vooralsnog heb ik besloten om terug te gaan naar mijn doelen achter het doel: Ik wil groeien in mijn sport. Ik wil plezier hebben in wedstrijden en trainingen. Ik wil groeimogelijkheden voor mezelf creëren buiten het gangbare, bijvoorbeeld door een keer te trainen met Ben Bergeron.

Of ik uiteindelijk op een veld in Amerika terecht kom is uiteindelijk maar bijzaak! Leuke bijzaak, maar wel bijzaak.

Het plan nu is om het HealthCreators proces toe te passen en vooral te focussen op wat ik nu kan doen. Wat mijn volgende stap is binnen mijn context. Dat is in mijn geval me als eerste te richten op de Lowlands Throwdown kwalificatie in april. Tot die tijd blijf ik personal training doen bij mijn coach Roel, al gaat dat wel wat minder vaak worden: hij blijft mijn programmering doen. Daarnaast ga ik mijn trainingen slimmer plannen, zodat ik ook weer meer tijd kan steken in werken met mensen bij HealthCreators. In april gaan we zien wat dat oplevert en vanaf daar... plannen we verder. Erop of eronder hoeft pas... wanneer de kwalificatie voor de Games van 2020 is... en anders kan ik altijd nog mikken op 2025, als ik 45 word en weer het jonkie kan zijn in een nieuwe leeftijdsklasse.

Foto credit: 079sportshots

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.