“Ik hoef mijn eten nooit ‘te verdienen’, nooit!”

Ik hoef mijn eten nooit 'te verdienen'. Nooit!
Tijdens de warming up van een lunchtraining in de CrossFit box liep ik pas geleden warm samen met een vriendelijk man. De geplande workout was lang en zwaar, we zagen er best een beetje tegenop. Waarschijnlijk om me op te beuren, zei hij tegen me: "Ah, joh, dan hebben we de lunch van straks tenminste verdiend".
Toen ik dit aan Naomi vertelde, schoot ze meteen in een lachstuip. Want als er een manier is om van mij de wind van voren te krijgen, is het wel door opmerkingen te maken over 'het verdienen van eten'. Ik leg mijn redenatie graag aan je uit...

Door HealthCreator Brenda Heskes, de eerste Whole30 coach van Europa

Ik ben een volwassen vrouw, ik  heb een vrije wil, eigen geld, eigen vervoer... Mits ik voldoende saldo heb, kan ik qua eten kopen wat ik wil. Dat hoef ik niet meer te verdienen. Een kwestie van wapperen met de pinpas en ik kan smullen. Dus waarom zou ik ooit denken dat ik mijn eten moet 'verdienen'? Die hele redenatie is onjuist, stamt rechtstreeks af van de maatschappelijk gedragen dieet-mindset... en wordt ons daarom links en rechts ingepeperd.

De juiste vraag is: is het eten mij de consequenties waard?
Niet: ben ik het waard om dit te mogen eten?!

Waarmee moet je eigenlijk je eten verdienen?

De eerste vraag die ik hierbij altijd heb, is: wat moet je eigenlijk doen om je eten te verdienen? Ik weet de standaard antwoorden heus wel, ik heb ze ongeveer 30 jaar gebruikt.
Een antwoord kan zijn: "Ik heb dit wijntje met een zak chips verdiend omdat het een lange, stressvolle dag is geweest."
Of: "Ik heb heel hard gesport en daarom mag ik nu taart met veel suiker en veel calorieën".
En de makkelijkste: "Het is weekend! TGIF! Ik heb een werkweek overleefd, dus nu ga ik eten en drinken alsof het op moet. YOLO!"

Omdat ik het waard ben

Waar het fundamenteel misgaat in al dit soort redeneringen, is het concept dat je eerst wat moet doen voordat je jezelf het waard vind om iets te eten/drinken waar je veel plezier aan beleefd. Tenminste, ik hoop dat je jezelf niet beloond met iets middelmatigs, toch?
Volgens mij is de juiste vraag: is het eten mij de consequenties waard? Niet: ben ik het waard om dit te mogen eten?!
Ik ben het namelijk ALTIJD waard om verwend te worden, al dan niet met eten en drinken. Wat niet betekent dat ik al het lekkers wat voor mijn neus staat op hoef te eten. Dat is namelijk een andere veelgemaakte denkfout in een dieet-mindset.

Vertrouwen in jezelf

Als het op gezond eten aankomt, vertrouwen we onszelf niet. We zijn bang dat we ALLES gaan eten, dat we onszelf niet meer in de hand kunnen houden, wanneer we er geen verdienmodel van maken. En ALLES eten, is een slecht idee in een omgeving waarbij je letterlijk langs 7 eettentjes moet voordat je bij de trein bent. Of tussen rijen chocolade moeten lopen om de benzine af te rekenen.
Met dat verdienmodel komt er een hele conversatie op gang in ons hoofd waarmee we moeten bepalen of we het al verdiend hebben om iets te mogen eten. En het rare is, dat we heel vaak niet uit die som komen, dan denken we f*ck it en eten het ding alsnog op. Ook dat is dieet-mindset.

Ingewikkeld en stressvol

De gemiddelde mens neemt meer dan 200 beslissingen over eten per dag. Wanneer je bij iedere afweging een ingewikkelde rekensom moet maken om te bezien of je al genoeg stress hebt gehad, of je moe genoeg bent, of je lang genoeg getraind hebt, of je al genoeg bent afgevallen... dan worden die beslissingen alleen maar ingewikkelder en stressvoller. Het duivelse daarvan is, dat ingewikkelde beslissingen knagen aan je wilskracht en dat je van stress enorme lekkere trek krijgt. Hierdoor verdwijnt het genieten van hetgeen we willen eten eigenlijk naar de achtergrond. We schuiven het uiteindelijk mindless naar binnen.

Je verdient het altijd! Maar wil je ook de consequenties?

Paleo-expert Robb Wolf heeft het ooit heel mooi gezegd:

Je kiest om iets te eten. Aan die keuze zitten consequenties. Accepteer de consequenties... Move the hell on.

Maar: hoe weet je wat de consequenties zijn. Soms zijn die heel makkelijk, vraag maar aan iemand met een ernstige pinda-allergie wat de consequenties zijn van pinda's eten. Je krijgt een antwoord waar waarschijnlijk woorden in voor komen als opzwellen, dichtgedrukte keel, anafylactische shock, ziekenhuis. Veel mensen weten helemaal niet wat hun reactie is op verschillend eten. Dat is precies waar een programma als de Whole30 zich op richt: in kaart brengen van jouw consequenties bij verschillend voedsel. Dan weet je wat je kiest.

Soja → Buikpijn

Ik ben dik 20 jaar vegetariër geweest, at veel soja, had veel buikpijn... en het is nooit in me opgekomen dat dat allemaal bij elkaar hoorde. Dat soja voor mij de consequentie buikpijn heeft. Een ander voorbeeld: brood (hoe lekker ik het ook vind) zorgt ervoor dat ik een inkakker krijg, focus verlies, moe wordt. Nee, ik heb geen coeliakie... dat is niet de reden waarom ik zelden brood eet. Ik wil gewoon energiek en gefocust zijn en dat werkt bij mij beter met groenten in mijn buik.

Eet en geniet!

Nu ik weet wat de consequenties van verschillend voedsel voor mij zijn, maak ik een keuze: wat wil ik nu, wat zijn de consequenties ervan en ben ik bereid die te accepteren.
Ja? Eet en geniet!
Nee? Zeg, 'Nee, dankjewel'.
Op deze manier neem ik verantwoordelijkheid en maak ik een weloverwogen keuze. Het is feitelijk, niet stressvol. Ik mag soja eten als ik buikpijn accepteer. Dat doe ik eigenlijk nooit. Ik mag brood, als ik het verlies aan energie en focus accepteer. Dat kies ik regelmatig, zeker als er die dag niets op de agenda staat waarbij ik messcherp moet zijn. Niets is verboden, ik mag alles kiezen... inclusief mezelf lekker voelen door te kiezen iets niet te eten.

Precies andersom

Food Freedom is de fase na de Whole30 en dat is eigenlijk precies het omgekeerde van het verdienmodel van iets lekkers moeten 'verdienen'.
Bij het verdienmodel kijk je naar je verleden: ben je het al waard, heb je het al verdiend om iets leuks in de vorm van eten te mogen?
Bij het Food Freedom model kies je in het nu en weeg je de toekomst mee in die keuze: je bent het lekkers altijd waard, dat staat niet ter discussie.
Wonderbaarlijk genoeg zorgt Food Freedom (na wat oefenen) er bij veel mensen voor, dat ze heel vaak gezonde keuzes maken en echt genieten van alle dingen die de consequenties waard zijn.

Download ons gratis E-boek: Get Things Done, het HealthCreators process voor Training, Mindset & Nutrition

2 Responses to ““Ik hoef mijn eten nooit ‘te verdienen’, nooit!”

  • Esther Prinsze
    1 maand ago

    Dank je wel Brenda! Mooie mindset! Een vraag in het verlengde: wat doe je als je ergens voor het eerst op bezoek bent en er is speciaal voor jou iets bij de koffie in huis gehaald dat je eigenlijk echt NIET wil eten? Omdat je het bijvoorbeeld veel te zoet en te vet vindt. De mensen die het voor je hebben gehaald zijn er echter speciaal voor op uit geweest, vinden het zelf heel erg lekker en bieden het herhaaldelijk aan. Je weet dat als je het weigert dat je hen dan verdriet doet… Ik eet t dan maar op om de ander een plezier te doen, maar baal er ondertussen toch van.

    • Ha Esther,
      Dat begint soms al bij het maken van de afspraak, dat je duidelijk maakt dat je niets bij de koffie hoeft, dat je vooral komt voor de gezelligheid en om samen met die persoon te zijn.
      Als je die gelegenheid niet hebt gehad (of degene bij wie je langs komt heeft het niet begrepen of onthouden), sla dan vriendelijk en gedecideerd af: Nee, dankjewel. Het mooie is: hoe minder je je keuze gaat verantwoorden, hoe sneller dit voorbij is. Uitleg geeft anderen weer aanknopingspunten voor opnieuw aanbieden (“Jij hoeft toch niet op dieet” of “Je hebt toch helemaal geen glutenallergie”).
      Dringen ze toch aan, sla het opnieuw af: “Nee, echt, ik hoef niet, dankjewel” en stel vervolgens een vraag om het onderwerp te veranderen.
      #
      Mensen worden soms verdrietig omdat ze het feit dat jij ‘nee’ zegt tegen het eten, soms verwarren met dat je ‘nee’ zegt tegen hen. We drukken heel veel gevoelens tegenwoordig uit in eten en drinken. Alcohol is ‘gezellig’. Iets lekkers is ‘waardering, liefde, troost, connectie’. Het kan onwijs diep gaan: iemand met weinig zelfvertrouwen kan denken zijn/haar aanwezigheid op te moeten leuk met eten en drinken om het voor jou de moeite waard te maken.
      Het ligt een beetje aan de relatie met de persoon en hoe vaak je ze ziet of je daar een gesprek over kan/wil beginnen… en om oplossingen te vinden. (Stel dit gebeurt met je beste vriendin, 3x in de maand, dan zou ik samen aan het werk gaan. Gebeurt dit 1x in het jaar met 1 collega, dan is ‘Nee, dankjewel’ meer dan voldoende.)
      #
      Zie in dat het verdriet/teleurstelling niets te maken hebt met jou en wat je eet. Het heeft te maken met het plaatje in hun hoofd, hun verwachting van jouw gedrag. Weet: Jij hoeft nooit iets te eten wat je niet wil om aan iemand anders’ plaatje te voldoen. Dat is hun werk. Jouw werk is: beslissen of je de traktatie wil en voor jouw keuze gaan staan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.