Door het zelf te doen, leer je meer

Geef een man een vis en hij kan een dag eten. Leer hem vissen en hij kan zijn hele leven eten.
Volgens het internet is het een Chinees gezegde (maar dat is niet altijd waar). Anyway: Het is volgens ons in ieder geval een statement wat klopt…
Dit is wat wij ook ambiëren te doen met HealthCreators: mensen leren hoe ze zelf dingen anders aan kunnen pakken voor een ander resultaat. Dan leer je meer dan wanneer wij je precies vertellen wat je vandaag moet doen of eten. En soms… is die aanpak even wennen.

Veel mensen zijn op zoek naar een kant en klare oplossing voor hun fitness-uitdaging of gezondheidsprobleem.
Heel. Veel. Mensen.
‘Vertel me precies wat ik moet doen en ik doe het’, zeggen ze… en daarmee worden ze een kwetsbare prooi voor mensen die ze dat wel even gaan vertellen, want: aan die mensen valt veel geld te verdienen.
Heel. Veel. Geld.
Zelfs wanneer je ze geen blijvende oplossing biedt.
Daarom komt er al zo lang als ik me kan herinneren steeds een ‘next best thing’ op de markt. Een dieet, apparaat, crème, armband, wearable, pil, procedure, drankje, operatie, maaltijdvervanger… noem het maar op. De dieet- en fitnessindustrie is miljarden per jaar waard… omdat mensen graag fitter en gezonder willen zijn, maar er eigenlijk liever niets voor zouden willen veranderen.

Volgens mij leer je er geen reet van als je precies moet koken wat er op een blaadje staat

Hugo Kennis

Aerobic in de jaren 80

Jarenlang was ik een absolute sucker voor dat soort dingen. Ik volgde een heleboel rare diëten (waarbij je bijvoorbeeld alleen yoghurt at… of speciaal brood… of bepaalde combinaties niet). Ik probeerde ‘afslankende’ crèmes op mijn bovenbenen en hield nauwgezet bij hoeveel millimeter eraf was. En dit deed de wildste fitnessprogramma’s… ik kan me herinneren dat ik ooit shin splints (blessure aan je scheenbenen) had van de hoeveelheid aerobic ik deed in de jaren 80.
Uiteindelijk veranderde er weinig… omdat ik niet wezenlijk veranderde. Dat willen we bij HealthCreators anders doen. Wij geloven: wie het werk niet wil doen om te veranderen, staat zijn eigen groei in de weg.

Wie het werk niet wil doen om te veranderen, staat zijn eigen groei in de weg

– Jerry Colonna

Geen flauw benul

Naast al die miraculeuze apparaten die ons via Tell Sell-achtige kanalen worden aangeboden… heb je natuurlijk ook het meer gangbare arsenaal van iedere sportschool: een trainingsschema (vast rondje langs de apparaten) en een voedingsschema (waarin iemand heeft verzonnen dat jij op dinsdagavond spruitjes moet eten en de dag begint met een spinazie-smoothie met proteïnepoeder).
Het verschil met Tell Sell is, dat deze schema’s en weekmenu’s vaak wel werken. Het vervelende ervan is: je leert niet zelf na te denken. Zelf keuzes te maken. Zelf oplossingen te vinden voor de situaties in jouw leven.
Je besteedt de verantwoordelijkheid van keuzes maken uit aan iemand anders… en leert daardoor niet hoe je betere keuzes maakt.
Daarom kan Sonja Bakker weekmenu’s in boekvorm blijven verkopen tot het einde der tijde… en is ze er schathemelrijk van geworden.
Je ploetert je er op wilskracht doorheen, volgt op wat iemand anders voor jou bedacht heeft… tot je ermee ophoudt. Omdat je nog steeds geen flauw idee hebt wat je moet eten als niet iemand anders het voor je bedacht heeft, verval je in oud gedrag.
En: Je hebt helemaal niets geleerd over hoe je stress, vermoeidheid, heftige emoties of eenzaamheid kan navigeren zonder jezelf ‘te verwennen’ met iets lekkers. Je weekmenu voorzag daar niet in…

Je besteedt de verantwoordelijkheid van keuzes maken uit aan iemand anders… en leert daardoor niet hoe je betere keuzes maakt.

Worsten van Babel

Wij zijn niet de enigen die hier zo over denken. Vorige week keken wij naar het NTR programma ‘Dream School’ en daarin gaven de 3 hippe mannen van ‘De worsten van Babel’ (je verzint het niet!) kookles aan de deelnemers. Voorheen kregen ze dan alle ingrediënten op hun tafel en een recept… maar dat deden de mannen van ‘De Worsten van Babel’ anders: in hun les stonden er een tafel vol ingrediënten en daarvan moesten de leerlingen in teams iets van koken. Of zoals Hugo Kennis (een van de Babelse Worsten) zei: “Het is belangrijk dat ze zelf gaan nadenken, dat ze zelf gaan creëren, smaken ontdekken. Want volgens mij leer je er geen reet van als je precies moet koken wat er op een blaadje staat. Dan kan je dat gerecht kopiëren, maar dan ben je het thuis weer vergeten”.
Nou… precies dat, dus!

Whole30 weekmenu?

Mede hierom heb ik me altijd verzet tegen het leveren van een weekmenu aan mensen die ik coach in een Whole30. Ik ben ervan overtuigd dat ze het zelf moeten leren: het plannen, het inkopen, het meal preppen… je moet er JOUW manier in vinden. Ik ken een heleboel Whole30-ers die in mijn ogen extreem veel voorbereiden… terwijl ik meer een flanser in de keuken ben: ik kijk wat er is en ik maak er wat van.
Toch blijkt uit feedback van de grote Januari Whole30 groep dat mensen een weekmenu missen… of dat vrienden van Whole30-ers niet mee wilden doen vanwege gebrek aan een weekmenu.
Dat is voor mij wel even een dilemma, want mensen die niet meedoen, leren sowieso niets. Dus misschien, bij de volgende Whole30 groep, beginnen we met 1 weekmenu, voor de eerste week… en een heleboel uitleg hoe je zelf dit soort keuzes kunt maken, zodat Whole30-ers zelf hun eigen manier leren ontdekken. Want, zoals ik jaren geleden al leerde van Melissa Urban herself: “Iedereen kan een Whole30 volhouden, maar het gaat erom wat je onderweg leert“!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.